Dat lijkt tenminste zo, maar eigenlijk is er toch één groot zwak punt te vinden. Tien van de elf basis-posities zijn bezet door een goede speler die in de voetbalvisie van Frank de Boer past. Vermeer, Van der Wiel, Alderweireld, Vertonghen, Boilesen, Janssen, Eriksen, Boerrigter, Sigthorsson en Sulejmani kunnen allemaal perfect meekomen. Dan houden we nog één speler over, als we dit seizoen geen kampioen worden, komt dat doordat deze jongen in de basis staat, tot mijn grote spijt, is die jongen Siem de Jong.

De in Zwitserland geboren spits annex middenvelder maakte zijn debuut in 2007 en kreeg onder Martin Jol een belangrijke positie achter Pantelic toebedeeld, niet als aanvallende middenvelder, maar meer als tweede spits, zijn taak was duidelijk, hij moest in de gaten springen die de Serviër voor hem achterliet en Siem deed dat met verve en zijn attitude veroverde al snel de harten van de fans. Door zijn harde werken kreeg hij het volgende jaar een basisplaats op de 10 positie. Echter Pantelic was weg en hij moest zelf gaan voetballen. Onder Jol kreeg hij steevast een plaats op het middenveld toebedeeld, maar daar raakte hij geen pepernoot meer.

In de tweede seizoenshelft nam Frank de Boer het stokje over, Siem had het geluk dat Mounir El Hamdaoui het balletje liet vallen. Daarom kon Siem in de spits gaan spelen, iets wat hij aardig kan, zonder dat het ooit een nieuwe Bergkamp zal worden. In de zomerstop werd echter een nieuwe spits gehaald en gaf Siem aan dat hij constanter is op het middenveld.

Dit bewees Siem in de eerste drie wedstrijden (JC schaal meegerekend) heel duidelijk, Siem loopt constant achter de bal aan, Siem vertraagt constant het spel, Siem verspeeld constant de bal op een knullige manier en Siem laat constant zien dat hij het spel dat Frank de Boer wil spelen niet aan kan. Frank houdt van voetbal, wil het spel laten lopen, wil snelle pasjes zien en wil combinaties voorop hebben. De 22-jarige Siem is in zo’n systeem nooit een tussenstation.

Zelfs Jan-Joost van Gangelen kon ongetwijfeld zien dat we tegen De Graafschap veel beter gingen spelen met Anita op het middenveld. In de eerste helft gingen de aanvallen over rechts en telkens was het Siem die de bal te lang vast hield, of hem in de voeten van een tegenstander speelde en dan hebben we het nog niet eens gehad over zijn belabberde strafschop. In de tweede helft konden we frank en vrij voetballen doordat Janssen dichter bij de goal speelde en Eriksen op zijn natuurlijke positie (rechtspoot op rechts) speelde.

De wedstrijd tegen SC Heerenveen was overtuigend, maar een leek kon zien dat elke gevaarlijke aanval ontstond als Siem niet aan de bal kwam. Gingen de aanvallen wel over Siem, dan werd de bal al snel verspeeld. Alleen in de luchtduels is hij bruikbaar, maar hoe vaak krijg je luchtduels als aanvallende mid?

Siem is telkens de grote dissonant, en het is een kwestie van tijd voordat De Boer inziet dat het beter is om Anita of Serero als derde man op het middenveld te posteren, Serero zou dan direct de plaats van De Jong innemen, of Anita zou controlerend kunnen spelen, waardoor Janssen verder naar voren kan staan. Dat laatste heeft mijn voorkeur, omdat de positieve kanten van Janssen zo beter benut worden.

Het is heel erg jammer, maar voor de perfecte prof Siem de Jong, is het maximaal haalbare bij een succesvol Ajax een plek op de bank. Er is geen plaats meer voor de man die ons, als spits, naar het 30ste kampioenschap heeft geschoten. De enige vraag die rest is, hoe lang duurt het voordat de sympathieke voetballer zijn ogenschijnlijk eindeloze voorraad goodwill heeft opgebruikt?

Bobby Mostertman
Ook te volgen op Twitter

Waar Jol in zijn laatste weken klaagde over het gebrek aan buitenspelers, bewijst Frank de Boer dat Ajax wel degelijk buitenspelers heeft. Ebecilio maakt wonderbaarlijke sprongen en Sulejmani speelde de laatste officiële wedstrijden beter dan onder Jol ooit het geval was.

Waar Martin Jol vooral worstelde met het 4-3-3 systeem van de club, speelt Ajax onder Frank de Boer een nieuw systeem, ook 4-3-3, maar een 4-3-3 waar de flankspelers vaker naar binnen trekken. Een linkspoot rechts en een rechtspoot links, om zo gevaarlijk en doelgericht mogelijk te zijn. Een goed voorbeeld daarvan internationaal is FC Barcelona, maar de Boer voert het nog een stapje verder door.

Ook jongeling Christian Eriksen speelt daarin een belangrijke rol, de jonge Deen kon bij Martin Jol maar mondjesmaat rekenen op speeltijd en als hij dan eens speelde, dan was dat vaak op linkshalf, of als buitenspeler. Frank de Boer gooit hem compleet volgens de Ajax-leer voor de leeuwen en dat loont, Eriksen laat zien dat hij een klassieke “tien” is, en bewijst dat hij het niveau van de Eredivisie aan kan.

Afgelopen maanden worstelde Martin Jol veel met de ego’s in het team, Suarez en El Hamdaoui konden niet samenwerken, en de verbindende factor, Marko Pantelic, was weg. Frank de Boer blijkt de nieuwe verbindende factor, want het credo één voor allen, allen voor één lijkt weer op te gaan. Iedereen lijkt weer te beseffen dat hard werken de basis is voor succes. Vooral de naar binnen trekkende buitenspelers leveren veel arbeid. Dat Ajax onder Martin Jol afhankelijk was van een middelmatige spits als Pantelic mag toch als opzienbarend beschreven worden.

Nog belangrijker is echter dat het plezier terug is, als de jongens het (trainings-)veld op stappen, zie je dat ze er zin in hebben en voor niemand bang zijn. De Ajax-cultuur is weer terug, dankzij een trainer die Ajax leeft en ademt. Een beginnende trainer die tot nu toe ervaren oefenmeester Jol voor schut zet.

Frank de Boer snapt de clubcultuur en evenals de supporters is hij pas tevreden wanneer er gewonnen wordt MET goed voetbal. Ook is hij niet bang dat te uiten in de media. In tegenstelling tot de Haagse Jol die zijn laatste weken vooral de fouten van de spelers probeerde goed te praten, zijn gelaten houding aan het einde van zijn Ajax-carrière zorgde voor veel irritatie, als je neutraal kunt reageren wanneer je thuis verliest van, met alle respect, ADO Den Haag, dan ben je geen Ajax-coach.

Ook de transferperiode verloopt tot nog toe beter. Onder Martin Jol werden afgelopen zomer El Hamdaoui, Mido, Tainio en Ooijer binnengehaald, alleen Mounir El Hamdaoui heeft een kleine kans om echt een rol van betekenis te gaan spelen, mits hij zich aan het teambelang leert te schikken. De anderen houden of hielden slechts de jeugd op.

Onder Frank de Boer is alleen nog maar Toivomaki (red. een negentienjarige Finse rechtsback) gehaald en heeft Ajax schijnbaar interesse in Kadlec (red. een Tsjechische spits van 18), waar veel supporters nu al lyrisch over zijn, dat geeft maar weer weer hoe de publieke opinie is omgeschakeld. Ik kan geen oordeel vellen over deze spelers. Ik heb immers alleen Youtube-filmpjes gezien van beiden en die zeggen gemiddeld evenveel over de kwaliteiten van een voetballer als een pornofilm over de originele cupmaat van de “actrices”, maar persoonlijk vind ik het toch zeer positief dat er weer gekeken wordt naar jonge talenten in plaats van de oude garde van Mino Raiola.

Als Frank de kans krijgt om rustig te bouwen aan dit elftal, weet ik zeker dat er over een paar jaar weer een elftal staat dat teams binnen en buiten Nederland nachtmerries bezorgt. Het blijft echter de vraag of de achterban positief gestemd blijft als er ook eens verloren wordt. De tijd zal het leren, 3 zwaluwen maken geen zomer, maar als er nog een paar bij komen, dan kun je de winterse periode toch wel vaarwel zeggen. Hopelijk stijgt er na de klassieker weer één op.

Bobby Mostertman

De zogenaamde supporters-site zat al meermalen op het randje, in maart tekende ze bijvoorbeeld al een Hitleresk snorretje op het gezicht van KNVB-voorzitter Henk Kessler. Ditmaal gingen ze een stapje verder, te ver als je het mij en iedereen met toegang tot een gezond verstand vraagt. De site heeft namelijk als traditie een afbeelding op de openingspagina staan. Deze maal was het deze
afbeelding die de index versierde. Een ziekelijke referentie naar WOII en zieker nog een wens naar herhaling ervan, maar dat is nog niet alles hoor.

Ze melden namelijk ook hoe men handelen moet bij het spotten van een “kakkerlak”, namelijk “Meteen er bovenop meppen en door blijven meppen tot ze niet meer op staan.” Beide provocaties zijn even storend in mijn optiek, vaste AFCA-columnist Peter R. De Vries is het daar mee eens, hij heeft per direct zijn column opgezegd. Respect voor deze man en uiteraard bent u altijd welkom voor deze nederige site te schrijven. Op de landelijke commotie reageert AFCA.nl met een kinderachtig en met spelfouten gevuld bericht (red. Hij t.t. = Stam + t), wat hun IQ piekfijn weergeeft.

De sitemakers stellen overigens ook shirts met de ziekelijke opdruk beschikbaar. Voor de mensen die hier net als ik tegen zijn, heb ik mijn shirtcity-account nieuw leven ingeblazen, waar ik zonder winstoogmerk t-shirts beschikbaar stel met ludieke, maar toch niet al te kwetsende leuzen. Hier de link. Deze shirts bewijzen dat zulk soort wedstrijden ook op ludieke wijze te benaderen zijn. Overigens kun je ook je eigen shirts ontwikkelen.

Oh en FYI, oproepen tot geweld is strafbaar, dus ik hoop dat jullie een dikke juridische tik krijgen.

Bobby Mostertman

Dit jaar zou alles echter anders zijn! Nog voordat seizoen 2007/2008 (dramatisch) werd afgesloten werd bekend dat Marco van Basten trainer werd! De speler die Nederland naar de enige EK-titel ooit schoot! Nog beter was dat deze trainer er een nieuwe slogan op nahield, het geld moest op het veld! Zodoende werden er grote namen binnengehaald, Miralem “Mickey” Sulejmani, Dario “Super Dario” Cvitanich, oud-Barcelonaspeler Oleguer en Ismaïl “Issy” Aissati kwamen Ajax versterken. Met zo’n man aan het roer en zo’n selectie kon het niet meer mis gaan. Euforisch werd menig Ajacied zelfs, toen het Nederlands elftal onder “San Marco” het grote Italië en Frankrijk versloeg met al even grote cijfers. Bassie werd als held binnengehaald, dat het eerst ook bij het Nederlands Elftal vier jaar droefenis was, werd voor het gemak even vergeten.

De hoop die elke Ajacied had, bleek echter al snel ijdel. De eerste wedstrijd werd met 2-1 verloren van Willem II, de nieuwe tien en volgens menig supporter held Aissati kwam niet eens in actie. Als klap op de vuurpijl raakte hij ook nog geblesseerd toen hij een wedstrijd voor Jong Ajax speelde. Niet lang daarna verloor Ajax ook nog eens met grote cijfers van Heerenveen en AZ. In de winterstop werd de met zijn vorm en blessures sukkelende Huntelaar verkocht aan Real Madrid en Wielaert, een echte verdediger, werd in januari gehaald. Ook deze kon Ajax niet redden. Ajax verloor 4 wedstrijden op rij punten. Niet eens van de grootste ploegen, er werd met klein verschil verloren van SC Heerenveen en FC Groningen, tegen Heracles werd het 2-2. Vitesse speelde Ajax van de mat en won in het Gelredome met 4-1. AZ was zo goed als zeker van het kampioenschap. Ook raakte Stekelenburg geblesseerd, Vermeer nam zijn plaats in en overtuigde. Uiteindelijk zou het, toen Steek ook nog eens ziek werd, een definitieve wissel worden. In de slotfase van het seizoen, liet Kenneth zien waarom hij al die tijd op de bank zat, hij was echter niet de enige die door de mand viel. Het enige lichtpuntje was de van zijn blessure teruggekeerde Aissati. Voor de rest was het dramatisch, er werd met vier doelpunten verloren van PSV en Sparta. Een wedstrijd voor het einde is het zeker dat Ajax derde wordt. De enige troost die nog rest voor een Ajacied is dat het in Eindhoven en Rotterdam toch nog wat slechter gaat.

De dramatische conclusie is dat Ajax, net als het Nederlands elftal in de eerste drie jaar onder Van Basten, totaal geen vooruitgang geboekt heeft. “San Marco”, die elke bal in goud veranderde, is tegenwoordig “Pannenkoek met Van Basterdsuiker” in de ogen van de Ajax-kern. Ajax blijft voor het vijfde seizoen op rij zonder titel en misschien wel even erg, Ajax speelt voor het vierde seizoen op rij geen Champions League. Wederom is een geniale voetballer, die met het Nederlands elftal het EK won, door de mand gevallen als trainer. De enige jongen die in ’88 actief was voor Oranje en een topcoach is, is Frank Rijkaard. Toevalligerwijs, is hij volgens mij ook de enige die Ajax weer naar een respectabel niveau kan loodsen. De conclusie is, dat als je een topvoetballer in een trainingspak hijst, hij nog geen topcoach is. De topvoetballer is dan niks meer dan een topvoetballer in een trainerspak.