Posts Tagged ‘wedstrijd’

Hetgeen dat Cruijff vergat.

donderdag, september 23rd, 2010

Een tijd lang heb ik niks geschreven, nadat mijn laatste column flink wat stof op deed waaien, had ik er even geen zin in. Nu heeft een andere man, een veel groter man dan ik, een gigantische stofwolk geproduceerd. Ik heb het natuurlijk over Johan Cruijff. Allergieën spelen vrij snel op als columns over de ooit zo heilige Verlosser blijken te gaan tegenwoordig, want die zijn er genoeg.

Sommigen schetsen de voetbalkoning af als een seniele oude gek, want Ajax is Ajax niet meer, omdat voetbal voetbal niet meer is, das toch logisch? Sommigen denken nog steeds terug aan de perfectie (een ander woord is er niet) die de tegeltjeswijsheid-bedenker als voetballer in zijn voeten had. Ik weet eerlijk gezegd nog niet helemaal waar ik sta, een realist of romanticus, één zinnetje van een mede-Ajacied dreinde in mijn hoofd tijdens de wedstrijd tegen MVV.

“Een Ajacied wil niet winnen, een Ajacied wil beter zijn dan de tegenstander.” Heel lang heb ik hier over nagedacht. Hoe was het toen ik nog een jong jochie van 5 was? Werd ik verliefd op Ajax omdat het won, of werd ik Ajacied door de pure klasse die jonge jongens als Patrick Kluivert en de broertjes de Boer uitstraalden? Werd ik verliefd op Ajax omdat het in ’95 het kampioenenbal won, of omdat ze in de campagne van ’95-’96 Real Madrid totaal overklasten?

Feit blijft dat ze in de afgelopen drie Nederlandse wedstrijden door twee strafschoppen van Willem II wonnen, met 1-2 bij een wel heel erg matig Feyenoord drie punten weghaalden en met 5-0 MVV versloegen. Niet slecht qua cijfers, we staan eerste en zijn door in de beker, waar komt die nare nasmaak dan vandaan? Ondertussen werd het Champions League-duel tegen Real Madrid overigens wel verloren, maar ja, dat was maar een toetje, zo wordt dat tegenwoordig bekeken. Ajax speelt in Europa omdat het leuk is, niet omdat ze gaan winnen.

Het treffen tegen Real Madrid was pijnlijk, maar niet onverwacht. Alleen de vergelijking met ’95 is wel erg zuur. Het was alsof ik naar de zelfde wedstrijd keek, maar dan in spiegelbeeld. De Madrilenen speelden Ajax van de mat, waar het in ’95 makkelijk 0-4 had kunnen worden in Bernabéu, mochten de Ajacieden een andere JC op hun blote knieën danken dat het bij “maar” 2-0 bleef. Verliezen dat kan, maar zo vernederd worden en dan nog zegt de hoofdcoach “dit kan gebeuren”.

Wat? Dit kan helemaal niet gebeuren! Ajax hoeft niet te winnen, maar zo weggespeeld, zo gedeclasseerd worden. Bobby Haarms had alle spelers drie rondjes om het veld laten lopen. Ajax hoeft niet te winnen, maar we willen wel beter zijn! En daar ligt de kern van de zaak, wat heb je aan punten? Daar gaat het toch niet om, je wilt toch gewoon beter zijn? Het gaat om eer, om passie! Wij zijn Ajax verdomme, alom gevreesd in heel den landen en er is geen club die ons kan evenaren, ook niet dat nietige Madrid. Dat is de kern van de Ajax-leer.

Dat is het Ajax waar ik en zoveel Ajacieden verliefd op werden. Ik snap de pijn van de nog altijd heilige Johan heel goed, het doet pijn om Ajax te zien verliezen, maar het doet ook pijn om te zien dat we ploegjes als MVV en Willem II niet meer overklassen, maar wat is dan de oplossing? Een column is geen column zonder een oplossing, en dat doet Cruijff fout.

De oplossing is namelijk vrij simpel. Cruijff wordt co-trainer bij Ajax, hij begrijpt dat Emanuelson gewoon op linksback moet. Natuurlijk, hij kan niet verdedigen, maar sinds wanneer is het nodig om te verdedigen als je de bal hebt? En als je de bal niet hebt, kun je toch ook niet scoren? Hij snapt dat je met halve buitenspelers nergens komt, Jozefzoon gewoon in de basis.

De Jong, Enoh en De Zeeuw zijn natuurlijk heel erg leuke sobere spelers voor FC Twente, PSV en AZ, maar nee, bij ons moet je meer kunnen dan scoren of een bal afpakken. Geef mij maar Bouy, Eriksen en Anita, die laatste speelde toch wel erg goed op het middenveld tegen Jong Spanje. Oh, en El Hamdaoui blijft wel lekker in de spits, ik heb nog nooit een spits zo mooi naast zien schieten.

Martin Jol mag nog wel aanblijven, alleen al omdat hij zo heerlijk nonchalant zit bij de pers, dat is bravoure! Dat mag ik wel, alleen één ding, Martin. 2-0 verliezen van Real Madrid mag, maar dan wel omdat wij minstens 3 keer de lat hebben geraakt, 4 keer de paal haast omgeschoten hebben en omdat de scheids ons 2 overduidelijke pingels onthield. Anders vind ik trappen lopen op de tribune een goede oplossing!

Bobby Mostertman

Ajax bekert door

woensdag, januari 27th, 2010

Eindelijk dacht ik op deze site de loftrompet af te kunnen steken. In de 81ste minuut leek Ajax zonder moeite NEC uit de beker te gooien. In de eerste helft had Demy De Zeeuw de score geopend voor Ajax. De Amsterdammers speelden niet geweldig, maar ze waren wel veel beter. Dennis Rommedahl speelde een geweldige wedstrijd op rechts, vanwaar hij ook de assist op de treffer gaf. Eigenlijk was het verwonderlijk dat het in de 81ste minuut nog maar 1-0 stond, want Gabor Babos moest zijn ploegje meerdere malen redden. In de 58ste minuut had NEC’er Heubach ook nog eens een (makkelijk gegeven) tweede gele kaart gekregen. Het kon niet meer mis gaan! Maar zoals het meestal is, als iets niet meer mis kan gaan, gaat het dat toch.

In de 82ste minuut viel de gelijkmaker van Vleminckx uit de lucht, na deze treffer verdedigde Ajax als het vroegere Brazilië, maar waar dat Brazilië slecht verdedigen kon permitteren door een goede aanvalslinie, viel Ajax aan als Luxemburg. Vooral voor thuisdebutant Eriksen zal dat hard aangekomen zijn, want hij miste bij 1-0 stand een gigantische kans op een prachtige voorzet van Rommedahl. Na deze treffer was de beste speler met een Ajax-contract geen Ajacied, Jeffrey Sarpong die op huurbasis voor NEC uitkwam was namelijk een plaag voor de Ajax-defensie. Hij en de negen anderen uit Nijmegen, zetten de elf Amsterdammers onder druk. Van een kans op een treffer was geen sprake, zonder aanvoerder Suarez (geschorst), maakte Ajax een troosteloze indruk, verlenging moest uitkomst bieden.

Tot verbazing van de bezoekende supporters kon vd Eijden in die verlenging de voorsprong erin koppen, 1-2. NEC leek door te bekeren, het kon niet meer mis gaan! Maar, zoals het meestal is, als iets niet meer mis kan gaan, gaat het dat toch. Toby Alderweireld scoorde negen minuten voor het fluitje de gelijkmaker, 2-2. In de 113de minuut bewees Jeffrey Sarpong zijn clubje toch nog een goede dienst, hij kreeg namelijk een domme (deze was wel terecht) tweede gele kaart, waardoor NEC met negen man kwam te staan. Een minuutje later werkte invaller Siem De Jong knap de 3-2 tegen de touwen. Daarna konden de negen man bezoekers geen vuist meer maken, Ajax kreeg nog wel wat kansjes, maar net als in de eerste twee helften, benutten de Amsterdammers deze te weinig.

Ajax wint zonder zijn aanvoerder, maar overtuigend was het allerminst.

Bobby Mostertman

De lamme verslaat de blinde

maandag, januari 25th, 2010

Ajax speelde dit weekend in een veredelde topper thuis tegen AZ uit Alkmaar. Een leuk affiche, maar de regerend kampioen uit Alkmaar, kon evenals de recordkampioen uit Amsterdam, geen goede pot tentoon stellen. De wedstrijd was van begin tot einde mat met voornamelijk veel fouten aan beide zijden.

De coaches waren het meest opzienbarend. Coach Martin Jol liet middenvelder Siem de Jong veel positiewisselingen uitvoeren met spits Luis Suarez, de eens zo geniale oefenmeester, lijkt dan eindelijk het Ajax-virus te pakken te hebben. Het is alsof elke hoofdcoach zodra hij een Ajax-trainingspak aantrekt spontaan de beginselen vergeet, een goede coach, zet mensen eerst op de goede plaats. In het geval Siem de Jong had voorganger Marco van Basten zelfs voorgedaan hoe niet moest. Ook is het wonderlijk dat de verre vrije trappen genomen werden door Luis Suarez, de aanvoerder die op de centrale spits-positie een stuk minder is dan in een 4-4-2, is geen speler die graag hoge voorzetten geeft.

Verder wachtte de geboren Hagenaar veel te lang met wisselen, ik denk dat menig Ajacied blij zou zijn geweest als Koreaan Suk had mogen invallen, maar Jol besloot alleen Spanjaard Gabri in te brengen voor Ismaïl Aissati. Voor de rest bleven inhoudelijke wissels van Amsterdamse zijde uit.  Kennedy werd nog wel ingezet voor Rommedahl, maar dat was geen wissel die het verschil kon maken.

Ook aan Alkmaarse zijde baarde de coach opzien, in de slotfase van de wedstrijd schreeuwde Dick Advocaat naar de scheidsrechter: “Je hebt al zeven keer geel gegeven oetlul!” Iets wat veel mensen zal hebben verwonderd, aangezien alle zeven kaarten meer dan terecht waren en arbiter Kuipers meer dan eens een AZ’er spaarde. Zowel Niklas Moisander als Moussa Dembélé waren deel van een grote groep Alkmaarders die minimaal een tweede gele kaart verdiende. Opzienbarend was ook dat veel van deze overtredingen gemaakt werden op de vaak slechtste Ajacied, Vurnon Anita.

De eerste minuut was het foutenfestival nog in handen van de Amsterdammers, daarna grepen de bezoekers de overhand. Het gevaar kwam in de eerste helft voornamelijk van Mounir El Hamdaoui die elk moment van de wedstrijd de complete vrijheid kreeg van de Ajax-defensie. Aanvallend waren de Amsterdammers compleet onmachtig, in de eerste helft waren er maar een aantal momenten waarop Ajax een mogelijkheid op een kans kreeg.

De eerste was toen Vertonghen zo’n dertig meter voor het doel werd vrijgelaten, maar in plaats van af te leggen naar een teamgenoot die er goed en vrij voor stond, besloot de Belg een hopeloos schot te lossen. De tweede situatie was wanneer Rommedahl op links vrij kwam en hij via de vleugel voor gevaar kon zorgen, de “Roadrunner” besloot echter naar binnen te kappen. Verder was er ook nog een maal dat Siem De Jong een goede kans miste, maar naast dat, werd de jongeling ook (onterecht) buitenspel gegeven. De Jong verkwanselde de laatste mogelijkheid zelf, toen hij de bal in de tribune schoot, terwijl alle sluizen open waren en hij maar een simpel balletje hoefde te geven naar een teamgenoot. Ook was Ismaïl Aissati één of twee keer dicht bij een schot op doel.

Vanuit de achterhoede was het spel traag, telkens zocht Vertonghen Alderweireld en andersom. Daarna gaf Vertonghen weer een simpele lang bal die of door Rommedahl verspeeld werd, of werd onderschept door een opponent. Ook Gregory van der Wiel maakte bij vlagen geen sterke indruk, bijvoorbeeld toen hij in de 25ste minuut een Zidane-draai voor eigen doelgebied probeerde. De back verspeelde daardoor weer heel makkelijk de bal. Ook lijkt het of er een virus zit in het Ajax-spel, alle verdedigers leiden aan het terugloopsyndroom, als een aanvaller op ze afkomt, lopen ze allemaal terug.

AZ was in de eerste helft gevaarlijker, de grootste kans was in de 38ste minuut voor de bezoekers uit Alkmaar, toen een pegel van afstand op de lat belandde en uit de rebound Ari goed doorliep, de ideale lijnkeeper Vermeer redde echter knap.

Hoogtepunt voor de Eredivisie Live kijkers was een rare hersenkronkel van Theo Reitsma. Kenneth Vermeer besloot tijdens een dode spelsituatie zijn veters te strikken, Rommedahl liep daarom naar voren zodat de vrije trap niet genomen kon worden, terwijl hij naar de nog steeds bezige Vermeer wees. De scheidsrechter stuurde de Deen weg, waarop Theo Reitsma het nodig vond om te melden dat Dennis waarschijnlijk zei dat de anderen toch wel goed stonden. Dus de commentator denkt dat Denen denken dat alles mag zolang de anderen maar wel de regels volgen? Sorry voor de doodschop! Maar mijn teamgenoten gaven hem toch niet! De veters van de Ajax-doelman waren overigens goed gestrikt, want de vrije trap van Stijn Schaars werd goed gepareerd door Kenneth Vermeer, die de door privéomstandigheden ontbrekende Maarten Stekelenburg verving.

In de tweede helft werd het spel van Ajax-kant wat beter, vooral Jan Vertonghen had er zin in, verdedigend greep hij goed in, aanvallend stoomde hij een keer gevaarlijk op. De wedstrijd werd echter beslecht door een andere opstomende verdediger, Gregory van der Wiel kreeg de bal aangereikt van aanvoerder Luis Suarez, waarop de rechtsback besloot de bal door de benen van de Argentijnse AZ-keeper, Sergio Romero, te spelen, 1-0.

De rest van de wedstrijd bloedde langzaam dood, Ajax hoefde niet zo nodig meer en de regerend landskampioen was onmachtig. Ajax wint drie punten, maar verliest weer een beetje van zijn eigen stijl. Misschien is het toch een idee om 4-4-2 te gaan spelen met deze selectie, want Suarez is en blijft, GEEN centrumspits. Verder heeft Ajax momenteel niet het surplus aan kwaliteiten wat nodig is om de tegenstander in deze formatie hun wil op te leggen.

Positief is wel dat Ajax twee punten inloopt op FC Twente, want de eerdere koploper maakte op bezoek bij FC Groningen een nog onmachtigere indruk dan de Amsterdamse FC. Dat is ook het enige positieve wat ik uit deze wedstrijd kan halen.

Bobby Mostertman