Eindelijk kan ik hier een heerlijk opportunistisch positief stuk schrijven, twee thuiswedstrijden in één week, één tegen Roda JC, één belangrijke tegen FC Twente, een doelsaldo van zeven voor, nul tegen, zes punten in de zak hebben en twee keer bij vlagen warempel goed spelen. Dat zijn de cijfers die Ajax na afgelopen week kan overleggen.

Waar de Amsterdammers afgelopen woensdag nog geholpen werden door de dienstdoende arbiter (Bas Nijhuis gaf twee discutabele pingels), kwam de hulp dit maal van Twentenaar Kenneth Perez, de oud-Ajacied miste in de eerste 20 minuten twee honderd procent kansen. Alleen voor de keeper kapte hij eerst een keer te veel naar buiten. Even later was het een kopbal alleen voor goal die moeilijker te missen dan te raken was, Kenneth miste wel en het bleef 0-0. In deze openingsfase werd vooral linksback Anita keer op keer uitgespeeld.

Na de van de Tukkers goede openingsfase, scoorde Ajacied Demy De Zeeuw in de 22ste minuut door middel van een schuiver van afstand, het ingrijpen van de Twentse verdediging laakte, waardoor Sander Boschker kansloos bleef, 1-0. Ajax bleef gaan, en gaan, en gaan. Felheid werd door de jongelingen tentoongesteld als nooit te voren, waar vroeger doorjagen een utopie leek, zaten Demy de Zeeuw en de zijne er dit maal elke seconde kort op. Zelfs de door menig Ajacied gehate linksback bloeide geweldig op, Vurnon Anita verdiende een pluim, want hij speelde in de overige zeventig minuten foutloos.

Iets te kort zelfs, want Jan Vertonghen blesseerde in het doelgebied Sander Boschker, waar een leek zelfs kon zien dat hij meteen gewisseld had moeten worden, liet McLaren de voormalige Ajaxdoelman gewoon staan. De coach zal zich die beslissing nog berouwen, want in de 44ste minuut profiteerde de thuisclub van de niet scherpe sluitpost. Eerst schoot aanvoerder Luis Suarez op de paal, de rebound van de bij vlagen ongrijpbare Gregory van der Wiel werd nog gekeerd, maar Pantelic kon de bal nog inglijden, een criticus als ik kan zich alleen maar afvragen of een fitte keeper de inbreng van de Serviër niet had gekeerd, desalniettemin, 2-0.

In de tweede helft kwam dan toch de wisselkeeper Cees Paauwe erin, hij kon niet voorkomen dat Ajax kans op kans creëerde, Luis Suarez wervelde, Gabri viel gretig in voor de geblesseerde Demy De Zeeuw, Pantelic bleek een goed aanspeelpunt en Dennis Rommedahl liet zijn hielen vaak zien als invaller voor de eveneens geblesseerde Urby Emanuelson. De Deen was de enige Ajacied die nog scoorde, uit een goede combinatie kon hij de ingevallen doelman kloppen, 3-0, saillant detail is dat de aan het begin van het seizoen afgeschreven Rasmus Lindgren een belangrijke rol speelde in deze aanval.

Ajax jaagde collectief Twente angst aan en had geen tegenstand te duchten, als je naar de ranglijst kijkt, mag het wonderlijk genoemd worden dat de Tukkers tweede staan en de Godenzonen derde. Op wilskracht, durf en kwaliteit werden de bezoekers van het kastje naar de muur gezonden. De Amsterdammers jaagden stuk voor stuk door op elke bal, Ajax was zo oppermachtig dat Martin Jol nieuwe aankop Nicolas Lodeiro met een gerust hart in kon brengen voor Pantelic. Het bleek geen verbetering, niet omdat de Uruguayaan slecht speelde, maar omdat een centraal aanspeelpunt gemist werd.

Toch kwam Ajax niet meer in de problemen, waarmee de afstand op FC Twente  tot zes punten verkleind wordt, mocht de club uit Enschede zo blijven spelen dan is het gat te dichten, ook PSV komt nog op bezoek in de ArenA, de Eindhovenaren hebben een voorsprong van negen punten op de club uit Amsterdam, maar na deze indrukwekkende vertoning, kan Ajax weer naar boven kijken. De koppositie lijkt niet meer haalbaar, maar de hoop is er toch weer, of dat ijdele hoop is, zal in de komende weken blijken.

Bobby Mostertman