Posts Tagged ‘van der wiel’

De achilleshiel van dit Ajax

dinsdag, augustus 16th, 2011

De gemiddelde Ajacied heeft niks te klagen over de eerste wedstrijden van het drie sterren dragende Ajax. De eerste wedstrijd (uit tegen de Graafschap) werd met 1-4 gewonnen en Heerenveen werd in de ArenA met 5-1 bij vlagen weggetikt, zelfs zonder aanvoerder Jan Vertonghen. Nieuwe aankopen Boerrigter en Sigthorsson passen perfect in het spel en Sulejmani begint weer zijn oude niveau te halen. Daarnaast speelt PSV inmiddels op hetzelfde niveau als het seniorenteam van vijfdeklasser Eindhoven AV en is de kans dat FC Twente twee van z’n spelbepalers verliest nog aanwezig. Geen vuiltje aan de lucht voor Ajax.

Dat lijkt tenminste zo, maar eigenlijk is er toch één groot zwak punt te vinden. Tien van de elf basis-posities zijn bezet door een goede speler die in de voetbalvisie van Frank de Boer past. Vermeer, Van der Wiel, Alderweireld, Vertonghen, Boilesen, Janssen, Eriksen, Boerrigter, Sigthorsson en Sulejmani kunnen allemaal perfect meekomen. Dan houden we nog één speler over, als we dit seizoen geen kampioen worden, komt dat doordat deze jongen in de basis staat, tot mijn grote spijt, is die jongen Siem de Jong.

De in Zwitserland geboren spits annex middenvelder maakte zijn debuut in 2007 en kreeg onder Martin Jol een belangrijke positie achter Pantelic toebedeeld, niet als aanvallende middenvelder, maar meer als tweede spits, zijn taak was duidelijk, hij moest in de gaten springen die de Serviër voor hem achterliet en Siem deed dat met verve en zijn attitude veroverde al snel de harten van de fans. Door zijn harde werken kreeg hij het volgende jaar een basisplaats op de 10 positie. Echter Pantelic was weg en hij moest zelf gaan voetballen. Onder Jol kreeg hij steevast een plaats op het middenveld toebedeeld, maar daar raakte hij geen pepernoot meer.

In de tweede seizoenshelft nam Frank de Boer het stokje over, Siem had het geluk dat Mounir El Hamdaoui het balletje liet vallen. Daarom kon Siem in de spits gaan spelen, iets wat hij aardig kan, zonder dat het ooit een nieuwe Bergkamp zal worden. In de zomerstop werd echter een nieuwe spits gehaald en gaf Siem aan dat hij constanter is op het middenveld.

Dit bewees Siem in de eerste drie wedstrijden (JC schaal meegerekend) heel duidelijk, Siem loopt constant achter de bal aan, Siem vertraagt constant het spel, Siem verspeeld constant de bal op een knullige manier en Siem laat constant zien dat hij het spel dat Frank de Boer wil spelen niet aan kan. Frank houdt van voetbal, wil het spel laten lopen, wil snelle pasjes zien en wil combinaties voorop hebben. De 22-jarige Siem is in zo’n systeem nooit een tussenstation.

Zelfs Jan-Joost van Gangelen kon ongetwijfeld zien dat we tegen De Graafschap veel beter gingen spelen met Anita op het middenveld. In de eerste helft gingen de aanvallen over rechts en telkens was het Siem die de bal te lang vast hield, of hem in de voeten van een tegenstander speelde en dan hebben we het nog niet eens gehad over zijn belabberde strafschop. In de tweede helft konden we frank en vrij voetballen doordat Janssen dichter bij de goal speelde en Eriksen op zijn natuurlijke positie (rechtspoot op rechts) speelde.

De wedstrijd tegen SC Heerenveen was overtuigend, maar een leek kon zien dat elke gevaarlijke aanval ontstond als Siem niet aan de bal kwam. Gingen de aanvallen wel over Siem, dan werd de bal al snel verspeeld. Alleen in de luchtduels is hij bruikbaar, maar hoe vaak krijg je luchtduels als aanvallende mid?

Siem is telkens de grote dissonant, en het is een kwestie van tijd voordat De Boer inziet dat het beter is om Anita of Serero als derde man op het middenveld te posteren, Serero zou dan direct de plaats van De Jong innemen, of Anita zou controlerend kunnen spelen, waardoor Janssen verder naar voren kan staan. Dat laatste heeft mijn voorkeur, omdat de positieve kanten van Janssen zo beter benut worden.

Het is heel erg jammer, maar voor de perfecte prof Siem de Jong, is het maximaal haalbare bij een succesvol Ajax een plek op de bank. Er is geen plaats meer voor de man die ons, als spits, naar het 30ste kampioenschap heeft geschoten. De enige vraag die rest is, hoe lang duurt het voordat de sympathieke voetballer zijn ogenschijnlijk eindeloze voorraad goodwill heeft opgebruikt?

Bobby Mostertman
Ook te volgen op Twitter

NAC Breda-AFC Ajax

zondag, januari 17th, 2010

Een makkelijke hervatting na een winterstop zou je zeggen, Ajax moest vandaag aantreden tegen NAC Breda, maar na de eerste helft, werd pijnlijk duidelijk dat de Amsterdamse topclub dit jaar weer geen aanspraak kan maken op de titel. Al snel kwam de thuisploeg op voorsprong toen Ellery Cairo niet één keer, niet twee keer, maar drie keer ongehinderd kon uithalen. De eerste twee uithalen werden knap gepareerd door Maarten Stekelenburg, maar de eerste keeper van het Nederlands Elftal kon niet voorkomen dat het derde schot erin ging. Vooral het (gebrek aan) ingrijpen van jongelingen Toby Alderweireld en Gregory van der Wiel was schrijnend.

Verder mogen de Amsterdammers in de toekomst ook gaan scouten op intellect, want als er één vierkantje op het veld is, waar je tegen de zon in speelt, mag het verbazingwekkend genoemd worden, als spelers telkens weer die ruimte opzoeken. Ook aan het intellect van gelegenheidslinksback Anita mag getwijfeld worden, meer dan eens liet hij de bal te vaak stuiteren en om oud-Ajacied Leonardo af te stoppen had de geboren Antilliaan veel te veel domme overtredingen nodig. Voor de volgende speler die de hoofdmacht bereikt, beveel ik dus de volgende eis aan: Minstens een Havo-diploma!

De jongen die volgens Leonardo helemaal geen linksback is, had sowieso al eerder gewisseld moeten worden door Jol, evenals rechtsmidden Kennedy Bakircioglü, die sowieso nooit opgesteld had mogen worden. De middenvelder die bij Twente bij vlagen de sterren van de hemel speelde, faalde weer miserabel, hij deed zulke domme dingen, dat het bijna op cabaret leek. Hoogtepunt was toen de Zweed bij de zijlijn links een speler van NAC zag, rechts een speler van NAC zag, in het midden een Ajacied kon aanspelen, maar toch besloot een actie richting eigen kant maken en de bal kinderlijk verloor.

Dat de coach pas in het laatste half uur besloot Rommedahl in te brengen, kan een foutje genoemd worden, evenals de beginopstelling, want 4-4-1-1 is geen opstelling voor dit Ajax, Suarez is een geweldige rechterspits, een zeer goede linkerspits, maar als centrumspits komt hij tekort. In de eerste helft liet de Uruguayaan die begeerd wordt door onder andere Chelsea constant steekjes vallen. Ook was debutant Eriksen ongetwijfeld beter uit de verf gekomen als hij als middenvelder aan mocht treden. Wat Hagenaar Martin Jol wel goed deed, was Miralem Sulejmani inbrengen, de Serviër liet eindelijk weer eens zien een goede actie in huis te hebben, jammer dat de voorzet keer op keer slecht was.

Pluspuntje was ook Rasmus Lindgren, Kennedy’s landgenoot was niet alleen de enige Ajacied zonder fout, maar ook de maker van de 1-1 in de 37ste minuut. Urby Emanuelson nam eindelijk eens een corner goed, waarop Rasmus beter reageerde dan zijn directe tegenstander. In de tweede helft kon geen van beide teams een echte vuist maken. Door missers van Bredanaar Penders en Ajacieden Suarez en De Zeeuw bloedde de wedstrijd langzaam dood. In de slotfase leek geen van beide partijen meer te geloven in een overwinning, vooral van Ajax zal dat de nodige Amsterdamse wenkbrauwen doen fronsen, om nog enige kans te maken op de titel, hadden ze hier de volle drie punten moeten weghalen.

Ajax wordt dit jaar geen kampioen, zoveel is duidelijk.

Bobby Mostertman