Posts Tagged ‘Martin Jol’

De achilleshiel van dit Ajax

dinsdag, augustus 16th, 2011

De gemiddelde Ajacied heeft niks te klagen over de eerste wedstrijden van het drie sterren dragende Ajax. De eerste wedstrijd (uit tegen de Graafschap) werd met 1-4 gewonnen en Heerenveen werd in de ArenA met 5-1 bij vlagen weggetikt, zelfs zonder aanvoerder Jan Vertonghen. Nieuwe aankopen Boerrigter en Sigthorsson passen perfect in het spel en Sulejmani begint weer zijn oude niveau te halen. Daarnaast speelt PSV inmiddels op hetzelfde niveau als het seniorenteam van vijfdeklasser Eindhoven AV en is de kans dat FC Twente twee van z’n spelbepalers verliest nog aanwezig. Geen vuiltje aan de lucht voor Ajax.

Dat lijkt tenminste zo, maar eigenlijk is er toch één groot zwak punt te vinden. Tien van de elf basis-posities zijn bezet door een goede speler die in de voetbalvisie van Frank de Boer past. Vermeer, Van der Wiel, Alderweireld, Vertonghen, Boilesen, Janssen, Eriksen, Boerrigter, Sigthorsson en Sulejmani kunnen allemaal perfect meekomen. Dan houden we nog één speler over, als we dit seizoen geen kampioen worden, komt dat doordat deze jongen in de basis staat, tot mijn grote spijt, is die jongen Siem de Jong.

De in Zwitserland geboren spits annex middenvelder maakte zijn debuut in 2007 en kreeg onder Martin Jol een belangrijke positie achter Pantelic toebedeeld, niet als aanvallende middenvelder, maar meer als tweede spits, zijn taak was duidelijk, hij moest in de gaten springen die de Serviër voor hem achterliet en Siem deed dat met verve en zijn attitude veroverde al snel de harten van de fans. Door zijn harde werken kreeg hij het volgende jaar een basisplaats op de 10 positie. Echter Pantelic was weg en hij moest zelf gaan voetballen. Onder Jol kreeg hij steevast een plaats op het middenveld toebedeeld, maar daar raakte hij geen pepernoot meer.

In de tweede seizoenshelft nam Frank de Boer het stokje over, Siem had het geluk dat Mounir El Hamdaoui het balletje liet vallen. Daarom kon Siem in de spits gaan spelen, iets wat hij aardig kan, zonder dat het ooit een nieuwe Bergkamp zal worden. In de zomerstop werd echter een nieuwe spits gehaald en gaf Siem aan dat hij constanter is op het middenveld.

Dit bewees Siem in de eerste drie wedstrijden (JC schaal meegerekend) heel duidelijk, Siem loopt constant achter de bal aan, Siem vertraagt constant het spel, Siem verspeeld constant de bal op een knullige manier en Siem laat constant zien dat hij het spel dat Frank de Boer wil spelen niet aan kan. Frank houdt van voetbal, wil het spel laten lopen, wil snelle pasjes zien en wil combinaties voorop hebben. De 22-jarige Siem is in zo’n systeem nooit een tussenstation.

Zelfs Jan-Joost van Gangelen kon ongetwijfeld zien dat we tegen De Graafschap veel beter gingen spelen met Anita op het middenveld. In de eerste helft gingen de aanvallen over rechts en telkens was het Siem die de bal te lang vast hield, of hem in de voeten van een tegenstander speelde en dan hebben we het nog niet eens gehad over zijn belabberde strafschop. In de tweede helft konden we frank en vrij voetballen doordat Janssen dichter bij de goal speelde en Eriksen op zijn natuurlijke positie (rechtspoot op rechts) speelde.

De wedstrijd tegen SC Heerenveen was overtuigend, maar een leek kon zien dat elke gevaarlijke aanval ontstond als Siem niet aan de bal kwam. Gingen de aanvallen wel over Siem, dan werd de bal al snel verspeeld. Alleen in de luchtduels is hij bruikbaar, maar hoe vaak krijg je luchtduels als aanvallende mid?

Siem is telkens de grote dissonant, en het is een kwestie van tijd voordat De Boer inziet dat het beter is om Anita of Serero als derde man op het middenveld te posteren, Serero zou dan direct de plaats van De Jong innemen, of Anita zou controlerend kunnen spelen, waardoor Janssen verder naar voren kan staan. Dat laatste heeft mijn voorkeur, omdat de positieve kanten van Janssen zo beter benut worden.

Het is heel erg jammer, maar voor de perfecte prof Siem de Jong, is het maximaal haalbare bij een succesvol Ajax een plek op de bank. Er is geen plaats meer voor de man die ons, als spits, naar het 30ste kampioenschap heeft geschoten. De enige vraag die rest is, hoe lang duurt het voordat de sympathieke voetballer zijn ogenschijnlijk eindeloze voorraad goodwill heeft opgebruikt?

Bobby Mostertman
Ook te volgen op Twitter

Martin Jol wordt voor schut gezet

maandag, januari 17th, 2011

In een maand kan veel veranderen, zo ook bij Ajax. Sinds Jol weg is bij de Amsterdammers is de sfeer totaal omgeslagen. Na maanden van pessimisme is elke berichtgeving over de club ineens positief. Het verschil tussen het Ajax van Martin Jol en het Ajax van Frank de Boer is als het verschil tussen dag en nacht.

Waar Jol in zijn laatste weken klaagde over het gebrek aan buitenspelers, bewijst Frank de Boer dat Ajax wel degelijk buitenspelers heeft. Ebecilio maakt wonderbaarlijke sprongen en Sulejmani speelde de laatste officiële wedstrijden beter dan onder Jol ooit het geval was.

Waar Martin Jol vooral worstelde met het 4-3-3 systeem van de club, speelt Ajax onder Frank de Boer een nieuw systeem, ook 4-3-3, maar een 4-3-3 waar de flankspelers vaker naar binnen trekken. Een linkspoot rechts en een rechtspoot links, om zo gevaarlijk en doelgericht mogelijk te zijn. Een goed voorbeeld daarvan internationaal is FC Barcelona, maar de Boer voert het nog een stapje verder door.

Ook jongeling Christian Eriksen speelt daarin een belangrijke rol, de jonge Deen kon bij Martin Jol maar mondjesmaat rekenen op speeltijd en als hij dan eens speelde, dan was dat vaak op linkshalf, of als buitenspeler. Frank de Boer gooit hem compleet volgens de Ajax-leer voor de leeuwen en dat loont, Eriksen laat zien dat hij een klassieke “tien” is, en bewijst dat hij het niveau van de Eredivisie aan kan.

Afgelopen maanden worstelde Martin Jol veel met de ego’s in het team, Suarez en El Hamdaoui konden niet samenwerken, en de verbindende factor, Marko Pantelic, was weg. Frank de Boer blijkt de nieuwe verbindende factor, want het credo één voor allen, allen voor één lijkt weer op te gaan. Iedereen lijkt weer te beseffen dat hard werken de basis is voor succes. Vooral de naar binnen trekkende buitenspelers leveren veel arbeid. Dat Ajax onder Martin Jol afhankelijk was van een middelmatige spits als Pantelic mag toch als opzienbarend beschreven worden.

Nog belangrijker is echter dat het plezier terug is, als de jongens het (trainings-)veld op stappen, zie je dat ze er zin in hebben en voor niemand bang zijn. De Ajax-cultuur is weer terug, dankzij een trainer die Ajax leeft en ademt. Een beginnende trainer die tot nu toe ervaren oefenmeester Jol voor schut zet.

Frank de Boer snapt de clubcultuur en evenals de supporters is hij pas tevreden wanneer er gewonnen wordt MET goed voetbal. Ook is hij niet bang dat te uiten in de media. In tegenstelling tot de Haagse Jol die zijn laatste weken vooral de fouten van de spelers probeerde goed te praten, zijn gelaten houding aan het einde van zijn Ajax-carrière zorgde voor veel irritatie, als je neutraal kunt reageren wanneer je thuis verliest van, met alle respect, ADO Den Haag, dan ben je geen Ajax-coach.

Ook de transferperiode verloopt tot nog toe beter. Onder Martin Jol werden afgelopen zomer El Hamdaoui, Mido, Tainio en Ooijer binnengehaald, alleen Mounir El Hamdaoui heeft een kleine kans om echt een rol van betekenis te gaan spelen, mits hij zich aan het teambelang leert te schikken. De anderen houden of hielden slechts de jeugd op.

Onder Frank de Boer is alleen nog maar Toivomaki (red. een negentienjarige Finse rechtsback) gehaald en heeft Ajax schijnbaar interesse in Kadlec (red. een Tsjechische spits van 18), waar veel supporters nu al lyrisch over zijn, dat geeft maar weer weer hoe de publieke opinie is omgeschakeld. Ik kan geen oordeel vellen over deze spelers. Ik heb immers alleen Youtube-filmpjes gezien van beiden en die zeggen gemiddeld evenveel over de kwaliteiten van een voetballer als een pornofilm over de originele cupmaat van de “actrices”, maar persoonlijk vind ik het toch zeer positief dat er weer gekeken wordt naar jonge talenten in plaats van de oude garde van Mino Raiola.

Als Frank de kans krijgt om rustig te bouwen aan dit elftal, weet ik zeker dat er over een paar jaar weer een elftal staat dat teams binnen en buiten Nederland nachtmerries bezorgt. Het blijft echter de vraag of de achterban positief gestemd blijft als er ook eens verloren wordt. De tijd zal het leren, 3 zwaluwen maken geen zomer, maar als er nog een paar bij komen, dan kun je de winterse periode toch wel vaarwel zeggen. Hopelijk stijgt er na de klassieker weer één op.

Bobby Mostertman

Jol Corleone

vrijdag, november 5th, 2010

Afb. Jol Corleone

Soms zegt een foto meer dan duizend woorden, zo ook deze. Ajax is in de ban van een maffiabaas, Jol Corleone. Gelukkig heeft hij tegenwoordig een pak aan, dus is het duidelijker met wie we te maken hebben. Het is duidelijk wie momenteel de touwtjes in handen heeft bij Ajax. Hoe kan het anders dat er totaal geen druk lijkt te staan op de trainerspositie bij Ajax?

Terwijl wekelijks blijkt bij Ajax en Twente dat je verder komt met goede spelers en een goede tactiek dan met alleen goede spelers. Bij Twente zit er een duidelijke lijn in het spel, terwijl ze niet de beste spelers hebben in de Eredivisie. Er zit een idee achter alles wat ze doen, in tegenstelling tot bij Ajax.

Ik vraag me werkelijk af wat er op een tactische bespreking van Ajax gebeurt. Ik denk dat Martin Jol gaat zitten met Danny Blind links van hem, Cock Jol rechts, uiteraard staan ze. Daarna zegt hij de volgende woorden: Alle ballen op Suarez en El Hamdaoui. Als jullie ook maar één bal op die rolmops op links spelen, dan is het over. Gesnopen?

Dat moet gebeurd zijn met Toby Alderweireld. Hij gaf niet één, maar twee ballen achter elkaar op Sulejmani, en dat kan natuurlijk niet. Een andere reden waarom hij niet speelt, kan ik niet bedenken. Toby is 21, André Ooijer is 36. Ja, Toby maakt verdedigende fouten, maar Ooijer ook. Tegen Auxerre die rode kaart, tegen Excelsior de 1-0 van Daan Bovenberg, de 1-1 tegen Heerenveen. Daar ging de zogenaamde ervaren kracht niet vrijuit. Dus waarom speelt de talentvolle jonge speler niet in plaats van de ervaren rot die dezelfde fouten maakt?

Eenzelfde vraag kan ook gesteld worden over de linksback-positie, ik denk dat daar duidelijk wordt dat Danny Blind totaal geen inspraak heeft. Zijn zoon is een linkspoot die vorig jaar bij Groningen de sterren van de hemel speelde op onder andere de backpositie. Hij heeft daar potentie, terwijl de eerste linksback, Anita, nooit uit zal groeien tot een topper op die positie, alleen al omdat hij rechtsbenig is.

In de anderhalf jaar dat Jol inmiddels de baas is bij Ajax is er totaal geen vooruitgang geboekt, de tactiek is totaal weg en er zit totaal geen idee meer achter. We staan derde in de competitie, derde in de Champions League poule. Toch is er totaal geen druk bij Martin Jol.

Waarom niet? Omdat hij het perfect gespeeld heeft. Hij kwam binnen toen angst hoogtij vierde, omdat Marco van Basten gefaald had. Wij dachten dat Ajax er nooit bovenop zou komen. We hebben namelijk al zoveel coaches weggestuurd en dat heeft ons niet geholpen. Toen is hij ingesprongen, heeft hij zijn mannetjes geplaatst, waarmee hij totaal het wetboek van Coronel negeerde. Spelers voor de Breedte werden gehaald, mannetjes werden op de posities gezet en uitgekozen door Jol zelf.

De enige scout die nog actief was het laatste anderhalve jaar, heette Mino Raiola. De zaakwaarnemer heeft onder andere Zé Eduardo, Kerlon, Pantelic, Atouba en Mido naar Ajax gebracht. Een saillant detail is dat de Haarlemmer eerder persona non grata was bij Ajax, omdat hij aangestuurd had tot een breuk met Ibrahimovic, Maxwell, Grygera en diezelfde Mido. Het is dan ook onbegrijpelijk dat hij weer binnen wordt gelaten. Begin dit jaar speelde hij het bekende spelletje weer toen Jol naar Fulham zou gaan als hij niet mocht investeren.

Daarnaast dekt Martin Jol zich op elke hoek in, voor elke wedstrijd zegt hij dat zijn ploeg zo jong is en dat de tegenstander toch best wel een goede ploeg is. Ook is dat kunstgras zo vervelend en staan alle ogen altijd op Ajax. Hij kan er eigenlijk niks aan doen, hij doet alles goed. Hij haalt de geweldige El Hamdaoui bijvoorbeeld, dat Suarez niet meer presteert is vervelend, maar niet zijn schuld. Oh, en dat rapportje van Coronel, dat was van voor zijn tijd.

Alles in de club draait nog maar om één ding. Martin Jol en zijn ego. Alle beslissingen worden genomen door Jol, maar de steden waar de maffia heerst zijn zelden gezond. Zo ook met clubs en Jol. Het lijkt mij tijd dat Rik van den Boog de macht terug pakt, ballen toont, tegenover Jol gaat zitten en zegt: Ik wil resultaat zien Martin, anders ben je weg, capiche?

Bobby Mostertman

Terug op onze vaste stek

zondag, oktober 3rd, 2010

Je zou denken dat het moet wennen, die tweede plaats, maar voor elke Ajacied is het nog steeds een steek, een mes in het hart. Het enige aan de stand wat nog soelaas biedt, is dat het met degradatie-kandidaat Feyenoord altijd nog slechter gaat. Voor de rest zijn het barre tijden voor de Ajacied.

Vroeger gebeurde het ook wel eens dat we niet eerste stonden hoor, daar niet van, maar de wedstrijden waren toen nog leuk om naar te kijken. Tegenwoordig is het 90 minuten billenknijpen en stilletjes huilen. Ook Martin Jol weet dat niet te voorkomen, ook tegen FC Utrecht was het spel weer stroperig. Zelfs in de ArenA was Ajax niet de baas.

Normaal is het motto, alle ballen op Luis, wel succesvol, maar vandaag faalde de Uruguayaanse aanvoerder opzichtig. In de 6de minuut veroorzaakte Suarez met een domme, onnodige handsbal een penalty, waaruit Ricky van Wolfswinkel de 0-1 kon scoren. Dat was echter niet het enige, doordat hij maar geen positie koos, bracht hij de andere aanvallers in problemen en hij liet elke bal van zijn voet lopen.

Het enige wat hij wel goed deed, was appelleren. Elke keer dat de bal van zijn voet sprong, gingen die armen omhoog. Waarschijnlijk probeerde hij in de 6de minuut ook te appelleren. Op een gegeven moment begon het bijna grappig te worden, hij leek net een parodie op zichzelf. Altijd maar die handjes omhoog.

Die handen omhoog doen denken aan een andere speler, dan heb ik het natuurlijk over het duimpje van Pantelic, de sobere spits die geen verbeterd contract aangeboden kreeg, omdat dat teveel zou kosten. Voor vier miljoen werd hij vervangen door El Hamdaoui. Waarschijnlijk krijgt de Marokkaan ook een redelijk salaris binnen, wat de vraag oproept, waarom is Pantelic weg? De spits paste perfect in dit Ajax en mij kun je niet wijs maken dat hij in twee jaar 6 miljoen op wilde strijken.

Zijn vervanger El Hamdaoui past minder goed, Siem De Jong weet niet met hem samen te spelen en speelt veel minder dan achter Pantelic. Verder heeft Mounir zes goals gemaakt, maar als hij geleerd had de bal met de binnenkant te nemen, dan hadden dat er twaalf kunnen zijn. De voormalig AZ-speler probeert elke bal geforceerd mooi te nemen. Alsof het een persiflage op Bergkamp is, wat hij echter vergeet is dat Dennis Bergkamp nooit probeerde mooi te scoren, het was een gevoel. Hij scoorde mooi, omdat hij een fenomeen was, niet omdat hij mooi wilde scoren.

In het eerste kwartier werd het nog 0-2 ook, op de achterstand was niks af te dingen. Pas in de blessuretijd kon Ajax de aansluitingstreffer maken, het spel was de hele wedstrijd slecht, passes over twee meter kwamen regelmatig niet aan en geen enkele speler speelde goed. De aansluitingstreffer was ook niet uitgespeeld, het was een weergaloos afstandsschot van Siem de Jong. Tekenend voor de machteloosheid van Ajax was een schot van Gregory van der Wiel in de 87ste minuut. De rechtsback, die ook niet al te best speelde, schoot van afstand terwijl alle mogelijke paden naar het doel geblokkeerd werden, het schot ging naast.

Martin Jol bewees andermaal dat hij niet weet waar hij met dit Ajax heen wil. Hij posteerde Urby, die zo goed speelde op linksbuiten tegen Milan op linksback, waar is Daley Blind? Waar hij normaal te laat wisselt, greep hij nu wel bij rust in. Hij wisselde Eyong Enoh terecht voor Christian Eriksen, de Afrikaan had immers al geel. Waarom hij echter Rasmus Lindgren erin bracht voor Toby Alderweireld, Joost mag het weten.

In de tweede helft kwam ook Florian Jozefzoon erin voor de wederom matige Demy De Zeeuw. De hoofdcoach zette de talentvolle rechtspoot echter op LINKSbuiten. Een rechtspoot kan van links alleen naar binnen trekken, evenals een linkspoot (Miralem Sulejmani) vanaf rechts. Centraal stonden nog steeds Luis Suarez en Mounir El Hamdaoui. Daarachter stonden Siem de Jong en Christian Eriksen. Dat betekent dus dat er op dat moment ZES spelers stonden, die door het centrum aanvielen.

Zelfs Theo Reitsma kan dan zien, dat je niet gaat winnen. De commentator paste zich moeiteloos aan aan het niveau. Toen de blessuretijd begon zei de Velzenaar: “Vier minuten, dat kun je toch een hand vol noemen. Nee, dat kun je geen hand vol noemen, het is veel, dat wel.” Drie partijen waren dus slecht, wij verliezen thuis met 1-2, ondanks dat Siem een prachtige treffer maakte. Jol reageerde zoals altijd nuchter, ik zou graag eens hebben dat hij gewoon zegt dat het vreselijk slecht is, maar nee, hij praat het weer goed.

Waar sta je dan als Ajacied? Tja, jouw team heeft het doelpunt van de week gescoord, je staat weer tweede, weer met lege handen en Suarez appelleert nog steeds.

Bobby Mostertman

De lamme verslaat de blinde

maandag, januari 25th, 2010

Ajax speelde dit weekend in een veredelde topper thuis tegen AZ uit Alkmaar. Een leuk affiche, maar de regerend kampioen uit Alkmaar, kon evenals de recordkampioen uit Amsterdam, geen goede pot tentoon stellen. De wedstrijd was van begin tot einde mat met voornamelijk veel fouten aan beide zijden.

De coaches waren het meest opzienbarend. Coach Martin Jol liet middenvelder Siem de Jong veel positiewisselingen uitvoeren met spits Luis Suarez, de eens zo geniale oefenmeester, lijkt dan eindelijk het Ajax-virus te pakken te hebben. Het is alsof elke hoofdcoach zodra hij een Ajax-trainingspak aantrekt spontaan de beginselen vergeet, een goede coach, zet mensen eerst op de goede plaats. In het geval Siem de Jong had voorganger Marco van Basten zelfs voorgedaan hoe niet moest. Ook is het wonderlijk dat de verre vrije trappen genomen werden door Luis Suarez, de aanvoerder die op de centrale spits-positie een stuk minder is dan in een 4-4-2, is geen speler die graag hoge voorzetten geeft.

Verder wachtte de geboren Hagenaar veel te lang met wisselen, ik denk dat menig Ajacied blij zou zijn geweest als Koreaan Suk had mogen invallen, maar Jol besloot alleen Spanjaard Gabri in te brengen voor Ismaïl Aissati. Voor de rest bleven inhoudelijke wissels van Amsterdamse zijde uit.  Kennedy werd nog wel ingezet voor Rommedahl, maar dat was geen wissel die het verschil kon maken.

Ook aan Alkmaarse zijde baarde de coach opzien, in de slotfase van de wedstrijd schreeuwde Dick Advocaat naar de scheidsrechter: “Je hebt al zeven keer geel gegeven oetlul!” Iets wat veel mensen zal hebben verwonderd, aangezien alle zeven kaarten meer dan terecht waren en arbiter Kuipers meer dan eens een AZ’er spaarde. Zowel Niklas Moisander als Moussa Dembélé waren deel van een grote groep Alkmaarders die minimaal een tweede gele kaart verdiende. Opzienbarend was ook dat veel van deze overtredingen gemaakt werden op de vaak slechtste Ajacied, Vurnon Anita.

De eerste minuut was het foutenfestival nog in handen van de Amsterdammers, daarna grepen de bezoekers de overhand. Het gevaar kwam in de eerste helft voornamelijk van Mounir El Hamdaoui die elk moment van de wedstrijd de complete vrijheid kreeg van de Ajax-defensie. Aanvallend waren de Amsterdammers compleet onmachtig, in de eerste helft waren er maar een aantal momenten waarop Ajax een mogelijkheid op een kans kreeg.

De eerste was toen Vertonghen zo’n dertig meter voor het doel werd vrijgelaten, maar in plaats van af te leggen naar een teamgenoot die er goed en vrij voor stond, besloot de Belg een hopeloos schot te lossen. De tweede situatie was wanneer Rommedahl op links vrij kwam en hij via de vleugel voor gevaar kon zorgen, de “Roadrunner” besloot echter naar binnen te kappen. Verder was er ook nog een maal dat Siem De Jong een goede kans miste, maar naast dat, werd de jongeling ook (onterecht) buitenspel gegeven. De Jong verkwanselde de laatste mogelijkheid zelf, toen hij de bal in de tribune schoot, terwijl alle sluizen open waren en hij maar een simpel balletje hoefde te geven naar een teamgenoot. Ook was Ismaïl Aissati één of twee keer dicht bij een schot op doel.

Vanuit de achterhoede was het spel traag, telkens zocht Vertonghen Alderweireld en andersom. Daarna gaf Vertonghen weer een simpele lang bal die of door Rommedahl verspeeld werd, of werd onderschept door een opponent. Ook Gregory van der Wiel maakte bij vlagen geen sterke indruk, bijvoorbeeld toen hij in de 25ste minuut een Zidane-draai voor eigen doelgebied probeerde. De back verspeelde daardoor weer heel makkelijk de bal. Ook lijkt het of er een virus zit in het Ajax-spel, alle verdedigers leiden aan het terugloopsyndroom, als een aanvaller op ze afkomt, lopen ze allemaal terug.

AZ was in de eerste helft gevaarlijker, de grootste kans was in de 38ste minuut voor de bezoekers uit Alkmaar, toen een pegel van afstand op de lat belandde en uit de rebound Ari goed doorliep, de ideale lijnkeeper Vermeer redde echter knap.

Hoogtepunt voor de Eredivisie Live kijkers was een rare hersenkronkel van Theo Reitsma. Kenneth Vermeer besloot tijdens een dode spelsituatie zijn veters te strikken, Rommedahl liep daarom naar voren zodat de vrije trap niet genomen kon worden, terwijl hij naar de nog steeds bezige Vermeer wees. De scheidsrechter stuurde de Deen weg, waarop Theo Reitsma het nodig vond om te melden dat Dennis waarschijnlijk zei dat de anderen toch wel goed stonden. Dus de commentator denkt dat Denen denken dat alles mag zolang de anderen maar wel de regels volgen? Sorry voor de doodschop! Maar mijn teamgenoten gaven hem toch niet! De veters van de Ajax-doelman waren overigens goed gestrikt, want de vrije trap van Stijn Schaars werd goed gepareerd door Kenneth Vermeer, die de door privéomstandigheden ontbrekende Maarten Stekelenburg verving.

In de tweede helft werd het spel van Ajax-kant wat beter, vooral Jan Vertonghen had er zin in, verdedigend greep hij goed in, aanvallend stoomde hij een keer gevaarlijk op. De wedstrijd werd echter beslecht door een andere opstomende verdediger, Gregory van der Wiel kreeg de bal aangereikt van aanvoerder Luis Suarez, waarop de rechtsback besloot de bal door de benen van de Argentijnse AZ-keeper, Sergio Romero, te spelen, 1-0.

De rest van de wedstrijd bloedde langzaam dood, Ajax hoefde niet zo nodig meer en de regerend landskampioen was onmachtig. Ajax wint drie punten, maar verliest weer een beetje van zijn eigen stijl. Misschien is het toch een idee om 4-4-2 te gaan spelen met deze selectie, want Suarez is en blijft, GEEN centrumspits. Verder heeft Ajax momenteel niet het surplus aan kwaliteiten wat nodig is om de tegenstander in deze formatie hun wil op te leggen.

Positief is wel dat Ajax twee punten inloopt op FC Twente, want de eerdere koploper maakte op bezoek bij FC Groningen een nog onmachtigere indruk dan de Amsterdamse FC. Dat is ook het enige positieve wat ik uit deze wedstrijd kan halen.

Bobby Mostertman

NAC Breda-AFC Ajax

zondag, januari 17th, 2010

Een makkelijke hervatting na een winterstop zou je zeggen, Ajax moest vandaag aantreden tegen NAC Breda, maar na de eerste helft, werd pijnlijk duidelijk dat de Amsterdamse topclub dit jaar weer geen aanspraak kan maken op de titel. Al snel kwam de thuisploeg op voorsprong toen Ellery Cairo niet één keer, niet twee keer, maar drie keer ongehinderd kon uithalen. De eerste twee uithalen werden knap gepareerd door Maarten Stekelenburg, maar de eerste keeper van het Nederlands Elftal kon niet voorkomen dat het derde schot erin ging. Vooral het (gebrek aan) ingrijpen van jongelingen Toby Alderweireld en Gregory van der Wiel was schrijnend.

Verder mogen de Amsterdammers in de toekomst ook gaan scouten op intellect, want als er één vierkantje op het veld is, waar je tegen de zon in speelt, mag het verbazingwekkend genoemd worden, als spelers telkens weer die ruimte opzoeken. Ook aan het intellect van gelegenheidslinksback Anita mag getwijfeld worden, meer dan eens liet hij de bal te vaak stuiteren en om oud-Ajacied Leonardo af te stoppen had de geboren Antilliaan veel te veel domme overtredingen nodig. Voor de volgende speler die de hoofdmacht bereikt, beveel ik dus de volgende eis aan: Minstens een Havo-diploma!

De jongen die volgens Leonardo helemaal geen linksback is, had sowieso al eerder gewisseld moeten worden door Jol, evenals rechtsmidden Kennedy Bakircioglü, die sowieso nooit opgesteld had mogen worden. De middenvelder die bij Twente bij vlagen de sterren van de hemel speelde, faalde weer miserabel, hij deed zulke domme dingen, dat het bijna op cabaret leek. Hoogtepunt was toen de Zweed bij de zijlijn links een speler van NAC zag, rechts een speler van NAC zag, in het midden een Ajacied kon aanspelen, maar toch besloot een actie richting eigen kant maken en de bal kinderlijk verloor.

Dat de coach pas in het laatste half uur besloot Rommedahl in te brengen, kan een foutje genoemd worden, evenals de beginopstelling, want 4-4-1-1 is geen opstelling voor dit Ajax, Suarez is een geweldige rechterspits, een zeer goede linkerspits, maar als centrumspits komt hij tekort. In de eerste helft liet de Uruguayaan die begeerd wordt door onder andere Chelsea constant steekjes vallen. Ook was debutant Eriksen ongetwijfeld beter uit de verf gekomen als hij als middenvelder aan mocht treden. Wat Hagenaar Martin Jol wel goed deed, was Miralem Sulejmani inbrengen, de Serviër liet eindelijk weer eens zien een goede actie in huis te hebben, jammer dat de voorzet keer op keer slecht was.

Pluspuntje was ook Rasmus Lindgren, Kennedy’s landgenoot was niet alleen de enige Ajacied zonder fout, maar ook de maker van de 1-1 in de 37ste minuut. Urby Emanuelson nam eindelijk eens een corner goed, waarop Rasmus beter reageerde dan zijn directe tegenstander. In de tweede helft kon geen van beide teams een echte vuist maken. Door missers van Bredanaar Penders en Ajacieden Suarez en De Zeeuw bloedde de wedstrijd langzaam dood. In de slotfase leek geen van beide partijen meer te geloven in een overwinning, vooral van Ajax zal dat de nodige Amsterdamse wenkbrauwen doen fronsen, om nog enige kans te maken op de titel, hadden ze hier de volle drie punten moeten weghalen.

Ajax wordt dit jaar geen kampioen, zoveel is duidelijk.

Bobby Mostertman