Posts Tagged ‘marco van basten’

De lamme verslaat de blinde

maandag, januari 25th, 2010

Ajax speelde dit weekend in een veredelde topper thuis tegen AZ uit Alkmaar. Een leuk affiche, maar de regerend kampioen uit Alkmaar, kon evenals de recordkampioen uit Amsterdam, geen goede pot tentoon stellen. De wedstrijd was van begin tot einde mat met voornamelijk veel fouten aan beide zijden.

De coaches waren het meest opzienbarend. Coach Martin Jol liet middenvelder Siem de Jong veel positiewisselingen uitvoeren met spits Luis Suarez, de eens zo geniale oefenmeester, lijkt dan eindelijk het Ajax-virus te pakken te hebben. Het is alsof elke hoofdcoach zodra hij een Ajax-trainingspak aantrekt spontaan de beginselen vergeet, een goede coach, zet mensen eerst op de goede plaats. In het geval Siem de Jong had voorganger Marco van Basten zelfs voorgedaan hoe niet moest. Ook is het wonderlijk dat de verre vrije trappen genomen werden door Luis Suarez, de aanvoerder die op de centrale spits-positie een stuk minder is dan in een 4-4-2, is geen speler die graag hoge voorzetten geeft.

Verder wachtte de geboren Hagenaar veel te lang met wisselen, ik denk dat menig Ajacied blij zou zijn geweest als Koreaan Suk had mogen invallen, maar Jol besloot alleen Spanjaard Gabri in te brengen voor Ismaïl Aissati. Voor de rest bleven inhoudelijke wissels van Amsterdamse zijde uit.  Kennedy werd nog wel ingezet voor Rommedahl, maar dat was geen wissel die het verschil kon maken.

Ook aan Alkmaarse zijde baarde de coach opzien, in de slotfase van de wedstrijd schreeuwde Dick Advocaat naar de scheidsrechter: “Je hebt al zeven keer geel gegeven oetlul!” Iets wat veel mensen zal hebben verwonderd, aangezien alle zeven kaarten meer dan terecht waren en arbiter Kuipers meer dan eens een AZ’er spaarde. Zowel Niklas Moisander als Moussa Dembélé waren deel van een grote groep Alkmaarders die minimaal een tweede gele kaart verdiende. Opzienbarend was ook dat veel van deze overtredingen gemaakt werden op de vaak slechtste Ajacied, Vurnon Anita.

De eerste minuut was het foutenfestival nog in handen van de Amsterdammers, daarna grepen de bezoekers de overhand. Het gevaar kwam in de eerste helft voornamelijk van Mounir El Hamdaoui die elk moment van de wedstrijd de complete vrijheid kreeg van de Ajax-defensie. Aanvallend waren de Amsterdammers compleet onmachtig, in de eerste helft waren er maar een aantal momenten waarop Ajax een mogelijkheid op een kans kreeg.

De eerste was toen Vertonghen zo’n dertig meter voor het doel werd vrijgelaten, maar in plaats van af te leggen naar een teamgenoot die er goed en vrij voor stond, besloot de Belg een hopeloos schot te lossen. De tweede situatie was wanneer Rommedahl op links vrij kwam en hij via de vleugel voor gevaar kon zorgen, de “Roadrunner” besloot echter naar binnen te kappen. Verder was er ook nog een maal dat Siem De Jong een goede kans miste, maar naast dat, werd de jongeling ook (onterecht) buitenspel gegeven. De Jong verkwanselde de laatste mogelijkheid zelf, toen hij de bal in de tribune schoot, terwijl alle sluizen open waren en hij maar een simpel balletje hoefde te geven naar een teamgenoot. Ook was Ismaïl Aissati één of twee keer dicht bij een schot op doel.

Vanuit de achterhoede was het spel traag, telkens zocht Vertonghen Alderweireld en andersom. Daarna gaf Vertonghen weer een simpele lang bal die of door Rommedahl verspeeld werd, of werd onderschept door een opponent. Ook Gregory van der Wiel maakte bij vlagen geen sterke indruk, bijvoorbeeld toen hij in de 25ste minuut een Zidane-draai voor eigen doelgebied probeerde. De back verspeelde daardoor weer heel makkelijk de bal. Ook lijkt het of er een virus zit in het Ajax-spel, alle verdedigers leiden aan het terugloopsyndroom, als een aanvaller op ze afkomt, lopen ze allemaal terug.

AZ was in de eerste helft gevaarlijker, de grootste kans was in de 38ste minuut voor de bezoekers uit Alkmaar, toen een pegel van afstand op de lat belandde en uit de rebound Ari goed doorliep, de ideale lijnkeeper Vermeer redde echter knap.

Hoogtepunt voor de Eredivisie Live kijkers was een rare hersenkronkel van Theo Reitsma. Kenneth Vermeer besloot tijdens een dode spelsituatie zijn veters te strikken, Rommedahl liep daarom naar voren zodat de vrije trap niet genomen kon worden, terwijl hij naar de nog steeds bezige Vermeer wees. De scheidsrechter stuurde de Deen weg, waarop Theo Reitsma het nodig vond om te melden dat Dennis waarschijnlijk zei dat de anderen toch wel goed stonden. Dus de commentator denkt dat Denen denken dat alles mag zolang de anderen maar wel de regels volgen? Sorry voor de doodschop! Maar mijn teamgenoten gaven hem toch niet! De veters van de Ajax-doelman waren overigens goed gestrikt, want de vrije trap van Stijn Schaars werd goed gepareerd door Kenneth Vermeer, die de door privéomstandigheden ontbrekende Maarten Stekelenburg verving.

In de tweede helft werd het spel van Ajax-kant wat beter, vooral Jan Vertonghen had er zin in, verdedigend greep hij goed in, aanvallend stoomde hij een keer gevaarlijk op. De wedstrijd werd echter beslecht door een andere opstomende verdediger, Gregory van der Wiel kreeg de bal aangereikt van aanvoerder Luis Suarez, waarop de rechtsback besloot de bal door de benen van de Argentijnse AZ-keeper, Sergio Romero, te spelen, 1-0.

De rest van de wedstrijd bloedde langzaam dood, Ajax hoefde niet zo nodig meer en de regerend landskampioen was onmachtig. Ajax wint drie punten, maar verliest weer een beetje van zijn eigen stijl. Misschien is het toch een idee om 4-4-2 te gaan spelen met deze selectie, want Suarez is en blijft, GEEN centrumspits. Verder heeft Ajax momenteel niet het surplus aan kwaliteiten wat nodig is om de tegenstander in deze formatie hun wil op te leggen.

Positief is wel dat Ajax twee punten inloopt op FC Twente, want de eerdere koploper maakte op bezoek bij FC Groningen een nog onmachtigere indruk dan de Amsterdamse FC. Dat is ook het enige positieve wat ik uit deze wedstrijd kan halen.

Bobby Mostertman

De Ajax-evangelie

maandag, januari 18th, 2010

Veel supporters vergelijken Ajax met liefde, een completere vergelijking zou gemaakt kunnen worden met religie.

Liefde is vergankelijk, wordt minder, verliest zijn glans, voor Ajax ga ik heel mijn leven door het vuur. Ajax blijft, terwijl scheidingen steeds meer voorkomend zijn. Eens Ajacied, altijd een Ajacied, Ajax zit in je bloed, niet alleen in je hart. Op Ajax wordt je niet verliefd, je wordt erin gezogen, door een vader die je elke zondag meesleept naar onze ovale kerk, een vriend die zo hartstochtelijk vertelt over onze Jezus, Johan Cruijff en zijn Judas Marco van Basten, of door een priester die op de televisie zijn kunsten vertoont.

Andere religies bestaan, PSV, Feyenoord, of internationaal Manchester of Real Madrid. Er zijn zelfs andere religies beïnvloed door de onze, kijk maar naar FC Barcelona. Atheïsten zijn er ook veel, sommigen verklaren je voor gek. Men vraagt ons wel eens, waarom blijven jullie gaan, zelfs als het zo slecht gaat? Ik geloof dat er meer is, dat zou menig gelovige zeggen of God heeft altijd een reden, een correcter antwoord zou wezen; het heeft geen reden, we komen omdat we niet anders kunnen. Zo zijn we opgevoed of we zijn het gewend. We blijven blind in Ajax geloven.

Jammer genoeg hebben we ook onze Geert Wildertjes. Derkssen, vd Gijp en nog veel meer televisiepersoonlijkheden zijn ons liever kwijt dan rijk. Terroristen zijn er eveneens, alleen wij noemen ze hooligans.

Net als gelovigen, beleeft iedereen Ajax anders, de één scandeert elke zondag liederen in ons gebedshuis, een ander bidt thuis voor de tv, weer een ander gelooft passief, hij heeft een voorkeur, maar het is hem geen levenstijl. De één neem het niet zo nauw, de ander bestudeert de Tora letter voor letter. De één volgt alles op wat onze paus predikt, de ander bekijkt alles kritisch. Al geloven ze hetzelfde, zorgt de andere belevenis ook in voetbal soms voor strubbelingen. Zo wordt er in de kerk altijd minachtend gedaan over teletekst-supporters.

Het laatste deel dat overeen komt is de onvoorwaardelijke liefde. Wij houden van onze rood-witte god. Ook al maken onze priesters fouten, verdedigen ze slecht uit, verliezen ze  punten tegen Timisoara en houdt NAC een punt over aan een ontmoeting,  ook al lijkt het soms of onze God niet meer bestaat. Wij blijven geloven, altijd. En vaak, als het op zijn slechtst gaat, dan geeft Hij weer een teken van leven, een teken dat Hij nooit is weggeweest, maar alleen als we blijven geloven.

Bobby Mostertman

Een topvoetballer in trainingspak

zondag, mei 3rd, 2009

Vier jaar duurde het voordat het Nederlands elftal onder Marco Van Basten ging voetballen. Met topvoetballers in de gelederen slecht voetballen, dat beeld kent elke Ajacied. In diezelfde vier jaar, veranderde de p in topclub bij ons Ajax in een b. Geen trainer kon het grote Ajax nog aan de praat krijgen. Alleen de troostprijzen de KNVB-beker en de Cruijff-schaal werden nog binnengehaald.

Dit jaar zou alles echter anders zijn! Nog voordat seizoen 2007/2008 (dramatisch) werd afgesloten werd bekend dat Marco van Basten trainer werd! De speler die Nederland naar de enige EK-titel ooit schoot! Nog beter was dat deze trainer er een nieuwe slogan op nahield, het geld moest op het veld! Zodoende werden er grote namen binnengehaald, Miralem “Mickey” Sulejmani, Dario “Super Dario” Cvitanich, oud-Barcelonaspeler Oleguer en Ismaïl “Issy” Aissati kwamen Ajax versterken. Met zo’n man aan het roer en zo’n selectie kon het niet meer mis gaan. Euforisch werd menig Ajacied zelfs, toen het Nederlands elftal onder “San Marco” het grote Italië en Frankrijk versloeg met al even grote cijfers. Bassie werd als held binnengehaald, dat het eerst ook bij het Nederlands Elftal vier jaar droefenis was, werd voor het gemak even vergeten.

De hoop die elke Ajacied had, bleek echter al snel ijdel. De eerste wedstrijd werd met 2-1 verloren van Willem II, de nieuwe tien en volgens menig supporter held Aissati kwam niet eens in actie. Als klap op de vuurpijl raakte hij ook nog geblesseerd toen hij een wedstrijd voor Jong Ajax speelde. Niet lang daarna verloor Ajax ook nog eens met grote cijfers van Heerenveen en AZ. In de winterstop werd de met zijn vorm en blessures sukkelende Huntelaar verkocht aan Real Madrid en Wielaert, een echte verdediger, werd in januari gehaald. Ook deze kon Ajax niet redden. Ajax verloor 4 wedstrijden op rij punten. Niet eens van de grootste ploegen, er werd met klein verschil verloren van SC Heerenveen en FC Groningen, tegen Heracles werd het 2-2. Vitesse speelde Ajax van de mat en won in het Gelredome met 4-1. AZ was zo goed als zeker van het kampioenschap. Ook raakte Stekelenburg geblesseerd, Vermeer nam zijn plaats in en overtuigde. Uiteindelijk zou het, toen Steek ook nog eens ziek werd, een definitieve wissel worden. In de slotfase van het seizoen, liet Kenneth zien waarom hij al die tijd op de bank zat, hij was echter niet de enige die door de mand viel. Het enige lichtpuntje was de van zijn blessure teruggekeerde Aissati. Voor de rest was het dramatisch, er werd met vier doelpunten verloren van PSV en Sparta. Een wedstrijd voor het einde is het zeker dat Ajax derde wordt. De enige troost die nog rest voor een Ajacied is dat het in Eindhoven en Rotterdam toch nog wat slechter gaat.

De dramatische conclusie is dat Ajax, net als het Nederlands elftal in de eerste drie jaar onder Van Basten, totaal geen vooruitgang geboekt heeft. “San Marco”, die elke bal in goud veranderde, is tegenwoordig “Pannenkoek met Van Basterdsuiker” in de ogen van de Ajax-kern. Ajax blijft voor het vijfde seizoen op rij zonder titel en misschien wel even erg, Ajax speelt voor het vierde seizoen op rij geen Champions League. Wederom is een geniale voetballer, die met het Nederlands elftal het EK won, door de mand gevallen als trainer. De enige jongen die in ’88 actief was voor Oranje en een topcoach is, is Frank Rijkaard. Toevalligerwijs, is hij volgens mij ook de enige die Ajax weer naar een respectabel niveau kan loodsen. De conclusie is, dat als je een topvoetballer in een trainingspak hijst, hij nog geen topcoach is. De topvoetballer is dan niks meer dan een topvoetballer in een trainerspak.