Posts Tagged ‘liet’

De achilleshiel van dit Ajax

dinsdag, augustus 16th, 2011

De gemiddelde Ajacied heeft niks te klagen over de eerste wedstrijden van het drie sterren dragende Ajax. De eerste wedstrijd (uit tegen de Graafschap) werd met 1-4 gewonnen en Heerenveen werd in de ArenA met 5-1 bij vlagen weggetikt, zelfs zonder aanvoerder Jan Vertonghen. Nieuwe aankopen Boerrigter en Sigthorsson passen perfect in het spel en Sulejmani begint weer zijn oude niveau te halen. Daarnaast speelt PSV inmiddels op hetzelfde niveau als het seniorenteam van vijfdeklasser Eindhoven AV en is de kans dat FC Twente twee van z’n spelbepalers verliest nog aanwezig. Geen vuiltje aan de lucht voor Ajax.

Dat lijkt tenminste zo, maar eigenlijk is er toch één groot zwak punt te vinden. Tien van de elf basis-posities zijn bezet door een goede speler die in de voetbalvisie van Frank de Boer past. Vermeer, Van der Wiel, Alderweireld, Vertonghen, Boilesen, Janssen, Eriksen, Boerrigter, Sigthorsson en Sulejmani kunnen allemaal perfect meekomen. Dan houden we nog één speler over, als we dit seizoen geen kampioen worden, komt dat doordat deze jongen in de basis staat, tot mijn grote spijt, is die jongen Siem de Jong.

De in Zwitserland geboren spits annex middenvelder maakte zijn debuut in 2007 en kreeg onder Martin Jol een belangrijke positie achter Pantelic toebedeeld, niet als aanvallende middenvelder, maar meer als tweede spits, zijn taak was duidelijk, hij moest in de gaten springen die de Serviër voor hem achterliet en Siem deed dat met verve en zijn attitude veroverde al snel de harten van de fans. Door zijn harde werken kreeg hij het volgende jaar een basisplaats op de 10 positie. Echter Pantelic was weg en hij moest zelf gaan voetballen. Onder Jol kreeg hij steevast een plaats op het middenveld toebedeeld, maar daar raakte hij geen pepernoot meer.

In de tweede seizoenshelft nam Frank de Boer het stokje over, Siem had het geluk dat Mounir El Hamdaoui het balletje liet vallen. Daarom kon Siem in de spits gaan spelen, iets wat hij aardig kan, zonder dat het ooit een nieuwe Bergkamp zal worden. In de zomerstop werd echter een nieuwe spits gehaald en gaf Siem aan dat hij constanter is op het middenveld.

Dit bewees Siem in de eerste drie wedstrijden (JC schaal meegerekend) heel duidelijk, Siem loopt constant achter de bal aan, Siem vertraagt constant het spel, Siem verspeeld constant de bal op een knullige manier en Siem laat constant zien dat hij het spel dat Frank de Boer wil spelen niet aan kan. Frank houdt van voetbal, wil het spel laten lopen, wil snelle pasjes zien en wil combinaties voorop hebben. De 22-jarige Siem is in zo’n systeem nooit een tussenstation.

Zelfs Jan-Joost van Gangelen kon ongetwijfeld zien dat we tegen De Graafschap veel beter gingen spelen met Anita op het middenveld. In de eerste helft gingen de aanvallen over rechts en telkens was het Siem die de bal te lang vast hield, of hem in de voeten van een tegenstander speelde en dan hebben we het nog niet eens gehad over zijn belabberde strafschop. In de tweede helft konden we frank en vrij voetballen doordat Janssen dichter bij de goal speelde en Eriksen op zijn natuurlijke positie (rechtspoot op rechts) speelde.

De wedstrijd tegen SC Heerenveen was overtuigend, maar een leek kon zien dat elke gevaarlijke aanval ontstond als Siem niet aan de bal kwam. Gingen de aanvallen wel over Siem, dan werd de bal al snel verspeeld. Alleen in de luchtduels is hij bruikbaar, maar hoe vaak krijg je luchtduels als aanvallende mid?

Siem is telkens de grote dissonant, en het is een kwestie van tijd voordat De Boer inziet dat het beter is om Anita of Serero als derde man op het middenveld te posteren, Serero zou dan direct de plaats van De Jong innemen, of Anita zou controlerend kunnen spelen, waardoor Janssen verder naar voren kan staan. Dat laatste heeft mijn voorkeur, omdat de positieve kanten van Janssen zo beter benut worden.

Het is heel erg jammer, maar voor de perfecte prof Siem de Jong, is het maximaal haalbare bij een succesvol Ajax een plek op de bank. Er is geen plaats meer voor de man die ons, als spits, naar het 30ste kampioenschap heeft geschoten. De enige vraag die rest is, hoe lang duurt het voordat de sympathieke voetballer zijn ogenschijnlijk eindeloze voorraad goodwill heeft opgebruikt?

Bobby Mostertman
Ook te volgen op Twitter

De lamme verslaat de blinde

maandag, januari 25th, 2010

Ajax speelde dit weekend in een veredelde topper thuis tegen AZ uit Alkmaar. Een leuk affiche, maar de regerend kampioen uit Alkmaar, kon evenals de recordkampioen uit Amsterdam, geen goede pot tentoon stellen. De wedstrijd was van begin tot einde mat met voornamelijk veel fouten aan beide zijden.

De coaches waren het meest opzienbarend. Coach Martin Jol liet middenvelder Siem de Jong veel positiewisselingen uitvoeren met spits Luis Suarez, de eens zo geniale oefenmeester, lijkt dan eindelijk het Ajax-virus te pakken te hebben. Het is alsof elke hoofdcoach zodra hij een Ajax-trainingspak aantrekt spontaan de beginselen vergeet, een goede coach, zet mensen eerst op de goede plaats. In het geval Siem de Jong had voorganger Marco van Basten zelfs voorgedaan hoe niet moest. Ook is het wonderlijk dat de verre vrije trappen genomen werden door Luis Suarez, de aanvoerder die op de centrale spits-positie een stuk minder is dan in een 4-4-2, is geen speler die graag hoge voorzetten geeft.

Verder wachtte de geboren Hagenaar veel te lang met wisselen, ik denk dat menig Ajacied blij zou zijn geweest als Koreaan Suk had mogen invallen, maar Jol besloot alleen Spanjaard Gabri in te brengen voor Ismaïl Aissati. Voor de rest bleven inhoudelijke wissels van Amsterdamse zijde uit.  Kennedy werd nog wel ingezet voor Rommedahl, maar dat was geen wissel die het verschil kon maken.

Ook aan Alkmaarse zijde baarde de coach opzien, in de slotfase van de wedstrijd schreeuwde Dick Advocaat naar de scheidsrechter: “Je hebt al zeven keer geel gegeven oetlul!” Iets wat veel mensen zal hebben verwonderd, aangezien alle zeven kaarten meer dan terecht waren en arbiter Kuipers meer dan eens een AZ’er spaarde. Zowel Niklas Moisander als Moussa Dembélé waren deel van een grote groep Alkmaarders die minimaal een tweede gele kaart verdiende. Opzienbarend was ook dat veel van deze overtredingen gemaakt werden op de vaak slechtste Ajacied, Vurnon Anita.

De eerste minuut was het foutenfestival nog in handen van de Amsterdammers, daarna grepen de bezoekers de overhand. Het gevaar kwam in de eerste helft voornamelijk van Mounir El Hamdaoui die elk moment van de wedstrijd de complete vrijheid kreeg van de Ajax-defensie. Aanvallend waren de Amsterdammers compleet onmachtig, in de eerste helft waren er maar een aantal momenten waarop Ajax een mogelijkheid op een kans kreeg.

De eerste was toen Vertonghen zo’n dertig meter voor het doel werd vrijgelaten, maar in plaats van af te leggen naar een teamgenoot die er goed en vrij voor stond, besloot de Belg een hopeloos schot te lossen. De tweede situatie was wanneer Rommedahl op links vrij kwam en hij via de vleugel voor gevaar kon zorgen, de “Roadrunner” besloot echter naar binnen te kappen. Verder was er ook nog een maal dat Siem De Jong een goede kans miste, maar naast dat, werd de jongeling ook (onterecht) buitenspel gegeven. De Jong verkwanselde de laatste mogelijkheid zelf, toen hij de bal in de tribune schoot, terwijl alle sluizen open waren en hij maar een simpel balletje hoefde te geven naar een teamgenoot. Ook was Ismaïl Aissati één of twee keer dicht bij een schot op doel.

Vanuit de achterhoede was het spel traag, telkens zocht Vertonghen Alderweireld en andersom. Daarna gaf Vertonghen weer een simpele lang bal die of door Rommedahl verspeeld werd, of werd onderschept door een opponent. Ook Gregory van der Wiel maakte bij vlagen geen sterke indruk, bijvoorbeeld toen hij in de 25ste minuut een Zidane-draai voor eigen doelgebied probeerde. De back verspeelde daardoor weer heel makkelijk de bal. Ook lijkt het of er een virus zit in het Ajax-spel, alle verdedigers leiden aan het terugloopsyndroom, als een aanvaller op ze afkomt, lopen ze allemaal terug.

AZ was in de eerste helft gevaarlijker, de grootste kans was in de 38ste minuut voor de bezoekers uit Alkmaar, toen een pegel van afstand op de lat belandde en uit de rebound Ari goed doorliep, de ideale lijnkeeper Vermeer redde echter knap.

Hoogtepunt voor de Eredivisie Live kijkers was een rare hersenkronkel van Theo Reitsma. Kenneth Vermeer besloot tijdens een dode spelsituatie zijn veters te strikken, Rommedahl liep daarom naar voren zodat de vrije trap niet genomen kon worden, terwijl hij naar de nog steeds bezige Vermeer wees. De scheidsrechter stuurde de Deen weg, waarop Theo Reitsma het nodig vond om te melden dat Dennis waarschijnlijk zei dat de anderen toch wel goed stonden. Dus de commentator denkt dat Denen denken dat alles mag zolang de anderen maar wel de regels volgen? Sorry voor de doodschop! Maar mijn teamgenoten gaven hem toch niet! De veters van de Ajax-doelman waren overigens goed gestrikt, want de vrije trap van Stijn Schaars werd goed gepareerd door Kenneth Vermeer, die de door privéomstandigheden ontbrekende Maarten Stekelenburg verving.

In de tweede helft werd het spel van Ajax-kant wat beter, vooral Jan Vertonghen had er zin in, verdedigend greep hij goed in, aanvallend stoomde hij een keer gevaarlijk op. De wedstrijd werd echter beslecht door een andere opstomende verdediger, Gregory van der Wiel kreeg de bal aangereikt van aanvoerder Luis Suarez, waarop de rechtsback besloot de bal door de benen van de Argentijnse AZ-keeper, Sergio Romero, te spelen, 1-0.

De rest van de wedstrijd bloedde langzaam dood, Ajax hoefde niet zo nodig meer en de regerend landskampioen was onmachtig. Ajax wint drie punten, maar verliest weer een beetje van zijn eigen stijl. Misschien is het toch een idee om 4-4-2 te gaan spelen met deze selectie, want Suarez is en blijft, GEEN centrumspits. Verder heeft Ajax momenteel niet het surplus aan kwaliteiten wat nodig is om de tegenstander in deze formatie hun wil op te leggen.

Positief is wel dat Ajax twee punten inloopt op FC Twente, want de eerdere koploper maakte op bezoek bij FC Groningen een nog onmachtigere indruk dan de Amsterdamse FC. Dat is ook het enige positieve wat ik uit deze wedstrijd kan halen.

Bobby Mostertman

NAC Breda-AFC Ajax

zondag, januari 17th, 2010

Een makkelijke hervatting na een winterstop zou je zeggen, Ajax moest vandaag aantreden tegen NAC Breda, maar na de eerste helft, werd pijnlijk duidelijk dat de Amsterdamse topclub dit jaar weer geen aanspraak kan maken op de titel. Al snel kwam de thuisploeg op voorsprong toen Ellery Cairo niet één keer, niet twee keer, maar drie keer ongehinderd kon uithalen. De eerste twee uithalen werden knap gepareerd door Maarten Stekelenburg, maar de eerste keeper van het Nederlands Elftal kon niet voorkomen dat het derde schot erin ging. Vooral het (gebrek aan) ingrijpen van jongelingen Toby Alderweireld en Gregory van der Wiel was schrijnend.

Verder mogen de Amsterdammers in de toekomst ook gaan scouten op intellect, want als er één vierkantje op het veld is, waar je tegen de zon in speelt, mag het verbazingwekkend genoemd worden, als spelers telkens weer die ruimte opzoeken. Ook aan het intellect van gelegenheidslinksback Anita mag getwijfeld worden, meer dan eens liet hij de bal te vaak stuiteren en om oud-Ajacied Leonardo af te stoppen had de geboren Antilliaan veel te veel domme overtredingen nodig. Voor de volgende speler die de hoofdmacht bereikt, beveel ik dus de volgende eis aan: Minstens een Havo-diploma!

De jongen die volgens Leonardo helemaal geen linksback is, had sowieso al eerder gewisseld moeten worden door Jol, evenals rechtsmidden Kennedy Bakircioglü, die sowieso nooit opgesteld had mogen worden. De middenvelder die bij Twente bij vlagen de sterren van de hemel speelde, faalde weer miserabel, hij deed zulke domme dingen, dat het bijna op cabaret leek. Hoogtepunt was toen de Zweed bij de zijlijn links een speler van NAC zag, rechts een speler van NAC zag, in het midden een Ajacied kon aanspelen, maar toch besloot een actie richting eigen kant maken en de bal kinderlijk verloor.

Dat de coach pas in het laatste half uur besloot Rommedahl in te brengen, kan een foutje genoemd worden, evenals de beginopstelling, want 4-4-1-1 is geen opstelling voor dit Ajax, Suarez is een geweldige rechterspits, een zeer goede linkerspits, maar als centrumspits komt hij tekort. In de eerste helft liet de Uruguayaan die begeerd wordt door onder andere Chelsea constant steekjes vallen. Ook was debutant Eriksen ongetwijfeld beter uit de verf gekomen als hij als middenvelder aan mocht treden. Wat Hagenaar Martin Jol wel goed deed, was Miralem Sulejmani inbrengen, de Serviër liet eindelijk weer eens zien een goede actie in huis te hebben, jammer dat de voorzet keer op keer slecht was.

Pluspuntje was ook Rasmus Lindgren, Kennedy’s landgenoot was niet alleen de enige Ajacied zonder fout, maar ook de maker van de 1-1 in de 37ste minuut. Urby Emanuelson nam eindelijk eens een corner goed, waarop Rasmus beter reageerde dan zijn directe tegenstander. In de tweede helft kon geen van beide teams een echte vuist maken. Door missers van Bredanaar Penders en Ajacieden Suarez en De Zeeuw bloedde de wedstrijd langzaam dood. In de slotfase leek geen van beide partijen meer te geloven in een overwinning, vooral van Ajax zal dat de nodige Amsterdamse wenkbrauwen doen fronsen, om nog enige kans te maken op de titel, hadden ze hier de volle drie punten moeten weghalen.

Ajax wordt dit jaar geen kampioen, zoveel is duidelijk.

Bobby Mostertman