Archive for the ‘Ajax’ Category

De achilleshiel van dit Ajax

dinsdag, augustus 16th, 2011

De gemiddelde Ajacied heeft niks te klagen over de eerste wedstrijden van het drie sterren dragende Ajax. De eerste wedstrijd (uit tegen de Graafschap) werd met 1-4 gewonnen en Heerenveen werd in de ArenA met 5-1 bij vlagen weggetikt, zelfs zonder aanvoerder Jan Vertonghen. Nieuwe aankopen Boerrigter en Sigthorsson passen perfect in het spel en Sulejmani begint weer zijn oude niveau te halen. Daarnaast speelt PSV inmiddels op hetzelfde niveau als het seniorenteam van vijfdeklasser Eindhoven AV en is de kans dat FC Twente twee van z’n spelbepalers verliest nog aanwezig. Geen vuiltje aan de lucht voor Ajax.

Dat lijkt tenminste zo, maar eigenlijk is er toch één groot zwak punt te vinden. Tien van de elf basis-posities zijn bezet door een goede speler die in de voetbalvisie van Frank de Boer past. Vermeer, Van der Wiel, Alderweireld, Vertonghen, Boilesen, Janssen, Eriksen, Boerrigter, Sigthorsson en Sulejmani kunnen allemaal perfect meekomen. Dan houden we nog één speler over, als we dit seizoen geen kampioen worden, komt dat doordat deze jongen in de basis staat, tot mijn grote spijt, is die jongen Siem de Jong.

De in Zwitserland geboren spits annex middenvelder maakte zijn debuut in 2007 en kreeg onder Martin Jol een belangrijke positie achter Pantelic toebedeeld, niet als aanvallende middenvelder, maar meer als tweede spits, zijn taak was duidelijk, hij moest in de gaten springen die de Serviër voor hem achterliet en Siem deed dat met verve en zijn attitude veroverde al snel de harten van de fans. Door zijn harde werken kreeg hij het volgende jaar een basisplaats op de 10 positie. Echter Pantelic was weg en hij moest zelf gaan voetballen. Onder Jol kreeg hij steevast een plaats op het middenveld toebedeeld, maar daar raakte hij geen pepernoot meer.

In de tweede seizoenshelft nam Frank de Boer het stokje over, Siem had het geluk dat Mounir El Hamdaoui het balletje liet vallen. Daarom kon Siem in de spits gaan spelen, iets wat hij aardig kan, zonder dat het ooit een nieuwe Bergkamp zal worden. In de zomerstop werd echter een nieuwe spits gehaald en gaf Siem aan dat hij constanter is op het middenveld.

Dit bewees Siem in de eerste drie wedstrijden (JC schaal meegerekend) heel duidelijk, Siem loopt constant achter de bal aan, Siem vertraagt constant het spel, Siem verspeeld constant de bal op een knullige manier en Siem laat constant zien dat hij het spel dat Frank de Boer wil spelen niet aan kan. Frank houdt van voetbal, wil het spel laten lopen, wil snelle pasjes zien en wil combinaties voorop hebben. De 22-jarige Siem is in zo’n systeem nooit een tussenstation.

Zelfs Jan-Joost van Gangelen kon ongetwijfeld zien dat we tegen De Graafschap veel beter gingen spelen met Anita op het middenveld. In de eerste helft gingen de aanvallen over rechts en telkens was het Siem die de bal te lang vast hield, of hem in de voeten van een tegenstander speelde en dan hebben we het nog niet eens gehad over zijn belabberde strafschop. In de tweede helft konden we frank en vrij voetballen doordat Janssen dichter bij de goal speelde en Eriksen op zijn natuurlijke positie (rechtspoot op rechts) speelde.

De wedstrijd tegen SC Heerenveen was overtuigend, maar een leek kon zien dat elke gevaarlijke aanval ontstond als Siem niet aan de bal kwam. Gingen de aanvallen wel over Siem, dan werd de bal al snel verspeeld. Alleen in de luchtduels is hij bruikbaar, maar hoe vaak krijg je luchtduels als aanvallende mid?

Siem is telkens de grote dissonant, en het is een kwestie van tijd voordat De Boer inziet dat het beter is om Anita of Serero als derde man op het middenveld te posteren, Serero zou dan direct de plaats van De Jong innemen, of Anita zou controlerend kunnen spelen, waardoor Janssen verder naar voren kan staan. Dat laatste heeft mijn voorkeur, omdat de positieve kanten van Janssen zo beter benut worden.

Het is heel erg jammer, maar voor de perfecte prof Siem de Jong, is het maximaal haalbare bij een succesvol Ajax een plek op de bank. Er is geen plaats meer voor de man die ons, als spits, naar het 30ste kampioenschap heeft geschoten. De enige vraag die rest is, hoe lang duurt het voordat de sympathieke voetballer zijn ogenschijnlijk eindeloze voorraad goodwill heeft opgebruikt?

Bobby Mostertman
Ook te volgen op Twitter

Is dit Ajax?

zondag, mei 8th, 2011

Deze column had kunnen gaan over het systeem dat we spelen, dat toch echt niet met de punt naar achteren is (alhoewel ook niet echt met de punt naar voren). Hij had kunnen gaan over de schandalige nederlaag die Ajax in de beker leed na maar liefst met 0-2 voor te staan één minuut voor het einde van de eerste helft. Hij had kunnen gaan over de verdediging die ongeveer elke Twente-speler vrij liet koppen, hij had kunnen gaan over de manier waarop we net voor de rust een tegentreffer incasseerde, of de manier waarop we in de tweede helft bij vlagen werden weggespeeld, maar nee, dat ben ik inmiddels wel gewend.

Deze column gaat over de clubcultuur, deze column gaat over Ajax! Iedere supporter lijkt immers vergeten wat Ajax is, Ajax is niet zomaar een club verdomme! Ajax is de beste club die er is, in Nederland en ook daarbuiten! Als columnist lees ik natuurlijk op veel fora wat Ajacieden en niet-Ajacieden schrijven, en het verbaast me steeds meer wat een gigantisch minderwaardigheidscomplex er bij veel van de supporters heerst. Waar is de Ajax-arrogantie gebleven?

Op vele Ajax-fora zeiken Ajacieden op de scheidsrechters, op de zogenaamd corrupte KNVB, op het zogenaamd Duitse Twente en natuurlijk ook op PSV, zij kunnen nooit verliezen, wij kunnen niet winnen, donder op! Wat is er gebeurd met Ajax?

De druppel viel bij mij toen ik na de extra tijd-nederlaag tegen Twente op een supporterssite las: “Volgende week gaan we ook in de ArenA onderuit.” Even later: “Och met dit team moeten we niet in de Champions League willen spelen.” Potverdomme man, noemen jullie je nou Ajacied!? Gatver-fucking-damme!

De echte Ajacied: Ajax hoeft die verdomde troostprijs niet! Wij worden gewoon kampioen, volgend jaar spelen we in de Champions League, en omdat we dan wel een echte spits hebben, winnen we dit keer vier wedstrijden in de poule des doods, met die echte spits halen we met gemak ook het kampioenschap volgend jaar binnen, dan hebben we 31 schalen gewonnen en daar komen in de zeven jaar daarna, nog zeven bij!

Wij zijn Ajax verdomme! Zoals op de oude sjaals prijkt: We are the best, forget the rest! En als ik nog één Calimero-opmerking hoor op de Ajaxfora, dan blijf ik net zo lang schelden en tieren totdat die jongen zijn mening aanpast, of voor eeuwig van het forum en de tribune verdwijnt!

Bobby Mostertman
Nu ook op Twitter

Ajax speelt 4-3-3 verkeerd

zondag, april 24th, 2011

Bij voorbaat wil ik de lezer van deze column graag waarschuwen dat deze vrij diep in de tactische benadering van het voetbal duikt. Mocht u geen zin hebben om een diepgaande technische spelanalyse te lezen, dan adviseer ik u deze column over te slaan. Mocht u zich wel interesseren voor de tactische aspecten van het voetbal, lees dan vooral verder en let vooral ook op de bijgaande illustraties.

Het probleem bij Ajax is al jaren hetzelfde, Ajax kan geen druk houden, dat is niet raar, als je kijkt naar het systeem dat ze spelen. Ik hoor u denken, Ajax speelt 4-3-3, altijd zo geweest, maar ik zal het uitleggen. In 4-3-3 bestaan twee varianten, punt naar achteren op het middenveld (4-1-2-3), of punt naar voren op het middenveld (4-2-1-3), Ajax speelt momenteel het laatste.

Zoals u ziet, zijn er in het 4-3-3 systeem vier linies. Voor het gemak kort ik elke linie even af. We hebben de verdediging (V), het verdedigende middenveld (VM), het aanvallende middenveld (AM) en de aanval (A). Idealiter gaat de opbouw dus Keeper-V-VM-AM-A-Goal.

Bij Ajax gaat de opbouw echter vaker via de lange bal, dat brengt veel risico met zich mee, hoe langer de passes, hoe groter immers de kans dat er iemand tussen komt, of dat de richting niet klopt. Dat is één van de redenen dat het VM zo vaak balverlies lijdt. Er is immers maar één persoon op AM en die wordt vaak gedekt.

In het huidige systeem gaat alle korte opbouw richting de spitsen via de aanvallende middenvelder, momenteel is dat Christian Eriksen, dat betekent ook dat hij het hele veld in de breedte moet bezetten, iets wat veel energie kost. Energie die niet gaat naar het afmaken, of beslissende passes geven, maar simpelweg verspild wordt in het aanbieden.

Wanneer je 4-1-2-3 speelt, heb je een veel betere veldbezetting. De ruimte die nu door Eriksen bezet wordt, wordt in deze situatie gedeeld door de LAM en RAM. Met de punt naar voren hebben de backs geen ruimte om mee te komen, met de punt naar achteren, kunnen de backs de ruimte die valt op het VM opvullen, hiermee is het veld netjes in elf stukken verdeeld, waardoor de werkende posities allemaal een gelijkwaardig werkgebied hebben.

De enige posities die echt een aanmerkelijk kleiner werkgebied hebben, zijn de spits-positie, en de centrale verdedigers-posities. Dat is omdat zij specifieke taken te vervullen hebben. Voor de spits is dat om te scoren en te kaatsen, waarvoor hij geen ruim werkgebied nodig heeft. Voor de centrale verdedigers is dat de aanvallers van de tegenpartij afstoppen, iets waarbij ze uiteraard hulp krijgen door de backs en de verdedigende middenvelder.

Uiteraard zijn dit de basis werkgebieden, in de praktijk lopen de lijnen meer door elkaar heen, noem het georganiseerde chaos, maar het blijft een feit dat er aanvallend meer opties zijn als je 4-1-2-3 speelt. Dit is vrij simpel uit te leggen als we de loop- en passlijnen naast elkaar leggen.

Ajax wil druk zetten, dat doe je door naar voren te lopen en naar voren of over de as te passen. Daarom zal ik vooral de voorwaartse looplijnen, zijwaartse passlijnen en voorwaartse passlijnen toelichten.

In het 4-2-1-3 systeem kruizen de verdedigende mids en de backs elkaar als ze naar voren willen gaan. Daarnaast is het voor de LCV en RCV niet mogelijk om tegelijk op te komen, omdat er voor hen alleen ruimte is tussen de verdedigende middenvelders. De enige manier dat de aanvallers bereikt kunnen worden, zonder een linie over te slaan, is als Eriksen (de AM) ze aanspeelt. Alles gaat dus via een trechter-vorm, er worden veel aanvallen begonnen, maar bijna niks eindigt bij de goal. Het laatste nadeel wat betreft looplijnen is dat de aanvallende middenvelder als hij mee naar voren wil gaan, de spits in de weg loopt. Dat betekent dat er maximaal drie man organisch (zonder dat een ander wegloopt) kunnen bijsluiten in de aanval.

Stel dat Ajax, net als Barcelona, 4-1-2-3 gaat spelen is dat drastisch meer. Dan kan iedereen organisch bijsluiten, dat is vier man meer, zeven in plaats van drie! De aanvallende middenvelders passen perfect tussen de spits en buitenspelers. De verdedigende middenvelder kan bijsluiten tussen het aanvallende middenveld, de backs kunnen aansluiten tot de buitenspelers en de centrale verdedigers kunnen om de verdedigende middenvelder heen. hierdoor kun je constant met elf man druk uitoefenen op de verdediging van de tegenstander.

Ten slotte wil ik het nog hebben over driehoekjes. Elke Ajacied klaagt erover, er zijn veel te weinig driehoekjes op het veld te zien, ook dat is te wijten aan het huidige systeem. Positioneel is het enige driehoekje dat mogelijk is met de punt naar voren, LVM-AM-RVM, omdat de vleugelspelers te ver moeten zakken. Als je kijkt naar het 4-1-2-3, dan heb je LB-LAM-SP, SP-RAM-RB, LAM-SP-RAM, LAM-CVM-RAM en LCV-CVM-RCV, dat zijn maar liefst vijf opties! Ook hier is het 4-1-2-3-systeem dus verreweg superieur.

Ook over de invulling van namen heb ik nagedacht, ik zou kiezen voor een aanvalslinie met Sulejmani, De Jong en El Hamdaoui, De Jong kan goed kaatsen, en dat is essentieel voor het maximale rendement, Sulejmani heeft een goede voorzet en El Hamdaoui heeft bij Willem II regelmatig de sterren van de hemel gespeeld op rechtsbuiten. Op het middenveld zou ik kiezen voor Lodeiro, Anita en Eriksen. Lodeiro is een goed voetballende linkspoot, Anita is verdedigend sterker dan De Zeeuw en aanvallend sterker dan Enoh. In de verdediging kies ik voor de gebruikelijke namen, Boilesen, Verthongen, Alderweireld en Vd Wiel, deze namen spreken naar mijn idee voor zich.

Ik hoop dat dit relaas het één en ander duidelijk maakt, mocht u het er niet mee eens zijn, dan lees ik graag uw reactie!

Bobby Mostertman

Nu ook op Twitter

Dag Rik

zaterdag, maart 26th, 2011

De publieke opinie is duidelijk, Rik van den Boog is net zo geschikt als Algemeen Directeur van Ajax, als Jan-Jaap van der Wal als presentator van The Daily Show, de eerste vijf minuten misschien licht vermakelijk, maar daarna een pijnlijke vertoning. Dat Van den Boog tegenover Cruijff ging zitten, moest voor de toeschouwers even pijnlijk zijn geweest als toen Jan-Jaap Jon Stewart mocht interviewen. De man die voetbal uitgevonden heeft werd ondervraagd door een man die nog maar net weet waar de doelen staan.

Rikkie had zichzelf nog kunnen redden door te luisteren naar de oude meester, maar in plaats daarvan, schoot de oud TEG-topman in de verdediging. Rik van den Boog had er opeens problemen mee mensen te ontslaan, daar vergat hij even bij te melden dat hij een tijdje eerder nog onterecht hoofdscout Hans van der Zee eruit probeerde te knikkeren.

Het wordt bijna vermakelijk hoe de zakenman zijn positie probeert veilig te stellen, het doet denken aan de manier waarop Ajax 1 verdedigde tegen ADO, bar slecht dus. Eerst dacht Van den Boog het af te doen met een, “Het gaat nu goed met Ajax, we zijn eindelijk uit de schulden.”, maar als een voetbalclub als Ajax echter zeven jaar geen titel wint, kun je toch niet zeggen dat het goed gaat.

Hij probeert nu van zich af te bijten door in te spelen op de emoties van het personeel, hij zet zich in voor zijn jongens. Hij verschuilt zich nu achter het feit dat Ajax een warme club moet zijn, die niemand ontslaat, terwijl onder zijn leiding Arnold Mürhen en zeven anderen zonder moeite aan de kant geschoven zijn.

Daarnaast probeert hij stuk voor stuk iedereen zwart te maken die aan de andere kant staat, het meest lachwekkende is misschien wel dat hij nu de meest ijverige Ajacied ooit ervan beschuldigd de kantjes eraf te lopen. Heel toevallig kwam deze week in het nieuws dat Ajax (lees: Van den Boog) niet tevreden is over het fungeren van Dennis Bergkamp.

Wat ook “per ongeluk” naar buiten is gekomen, dat Cruijff Danny Blind wil ontslaan, je reinste onzin, het idee van Cruijff is juist dat clubmensen weer teruggehaald moeten worden, waarom zou hij dan in hemelsnaam Mister Ajax wegsturen? Wat wel plausibel lijkt is dat hij een andere functie zal moeten aannemen, Blind was immers net als Frank de Boer een aanvallend ingestelde verdediger en dan is er ook nog de belangenverstrengeling van zijn zoon Daley in Ajax 1.  Toch lijkt een functie als scout, of een functie als jeugdtrainer voor Blind meer in de plannen van Cruijff te liggen dan ontslag.

Ook heeft Rik van den Boog besloten dat niemand, geen enkele werknemer, nog interviews mag geven. Zo zijn de volgers van Cruijff binnen de club monddood gemaakt. De oud-speler van Jong Ajax speelt een spelletje dat hij niet kan winnen, hij verklaart oorlog aan iedereen die Cruijff volgt, maar vergeet daarbij dat 95% van de supporters zich achter zijn tegenstander schaart.

Het is een kwestie van tijd voordat de man, die door veel Ajaxfans tegenwoordig zo liefkozend Pikkie van den Boog genoemd wordt, zijn ontslagpapieren krijgt. Hoe kan het ook anders? Hij neemt in zijn eentje op tegen een tal van Ajax-grootheden, terwijl het enige waar hij op kan terugvallen 2 jaren zonder enige vooruitgang is. Wat jammer is, is dat het zo wel heel lang gaat duren, hopelijk voor Ajax niet te lang, want elke seconde telt als we er nog bovenop willen komen.

Bobby Mostertman

Martin Jol wordt voor schut gezet

maandag, januari 17th, 2011

In een maand kan veel veranderen, zo ook bij Ajax. Sinds Jol weg is bij de Amsterdammers is de sfeer totaal omgeslagen. Na maanden van pessimisme is elke berichtgeving over de club ineens positief. Het verschil tussen het Ajax van Martin Jol en het Ajax van Frank de Boer is als het verschil tussen dag en nacht.

Waar Jol in zijn laatste weken klaagde over het gebrek aan buitenspelers, bewijst Frank de Boer dat Ajax wel degelijk buitenspelers heeft. Ebecilio maakt wonderbaarlijke sprongen en Sulejmani speelde de laatste officiële wedstrijden beter dan onder Jol ooit het geval was.

Waar Martin Jol vooral worstelde met het 4-3-3 systeem van de club, speelt Ajax onder Frank de Boer een nieuw systeem, ook 4-3-3, maar een 4-3-3 waar de flankspelers vaker naar binnen trekken. Een linkspoot rechts en een rechtspoot links, om zo gevaarlijk en doelgericht mogelijk te zijn. Een goed voorbeeld daarvan internationaal is FC Barcelona, maar de Boer voert het nog een stapje verder door.

Ook jongeling Christian Eriksen speelt daarin een belangrijke rol, de jonge Deen kon bij Martin Jol maar mondjesmaat rekenen op speeltijd en als hij dan eens speelde, dan was dat vaak op linkshalf, of als buitenspeler. Frank de Boer gooit hem compleet volgens de Ajax-leer voor de leeuwen en dat loont, Eriksen laat zien dat hij een klassieke “tien” is, en bewijst dat hij het niveau van de Eredivisie aan kan.

Afgelopen maanden worstelde Martin Jol veel met de ego’s in het team, Suarez en El Hamdaoui konden niet samenwerken, en de verbindende factor, Marko Pantelic, was weg. Frank de Boer blijkt de nieuwe verbindende factor, want het credo één voor allen, allen voor één lijkt weer op te gaan. Iedereen lijkt weer te beseffen dat hard werken de basis is voor succes. Vooral de naar binnen trekkende buitenspelers leveren veel arbeid. Dat Ajax onder Martin Jol afhankelijk was van een middelmatige spits als Pantelic mag toch als opzienbarend beschreven worden.

Nog belangrijker is echter dat het plezier terug is, als de jongens het (trainings-)veld op stappen, zie je dat ze er zin in hebben en voor niemand bang zijn. De Ajax-cultuur is weer terug, dankzij een trainer die Ajax leeft en ademt. Een beginnende trainer die tot nu toe ervaren oefenmeester Jol voor schut zet.

Frank de Boer snapt de clubcultuur en evenals de supporters is hij pas tevreden wanneer er gewonnen wordt MET goed voetbal. Ook is hij niet bang dat te uiten in de media. In tegenstelling tot de Haagse Jol die zijn laatste weken vooral de fouten van de spelers probeerde goed te praten, zijn gelaten houding aan het einde van zijn Ajax-carrière zorgde voor veel irritatie, als je neutraal kunt reageren wanneer je thuis verliest van, met alle respect, ADO Den Haag, dan ben je geen Ajax-coach.

Ook de transferperiode verloopt tot nog toe beter. Onder Martin Jol werden afgelopen zomer El Hamdaoui, Mido, Tainio en Ooijer binnengehaald, alleen Mounir El Hamdaoui heeft een kleine kans om echt een rol van betekenis te gaan spelen, mits hij zich aan het teambelang leert te schikken. De anderen houden of hielden slechts de jeugd op.

Onder Frank de Boer is alleen nog maar Toivomaki (red. een negentienjarige Finse rechtsback) gehaald en heeft Ajax schijnbaar interesse in Kadlec (red. een Tsjechische spits van 18), waar veel supporters nu al lyrisch over zijn, dat geeft maar weer weer hoe de publieke opinie is omgeschakeld. Ik kan geen oordeel vellen over deze spelers. Ik heb immers alleen Youtube-filmpjes gezien van beiden en die zeggen gemiddeld evenveel over de kwaliteiten van een voetballer als een pornofilm over de originele cupmaat van de “actrices”, maar persoonlijk vind ik het toch zeer positief dat er weer gekeken wordt naar jonge talenten in plaats van de oude garde van Mino Raiola.

Als Frank de kans krijgt om rustig te bouwen aan dit elftal, weet ik zeker dat er over een paar jaar weer een elftal staat dat teams binnen en buiten Nederland nachtmerries bezorgt. Het blijft echter de vraag of de achterban positief gestemd blijft als er ook eens verloren wordt. De tijd zal het leren, 3 zwaluwen maken geen zomer, maar als er nog een paar bij komen, dan kun je de winterse periode toch wel vaarwel zeggen. Hopelijk stijgt er na de klassieker weer één op.

Bobby Mostertman

Positief over Ajax

zondag, november 14th, 2010

Ik krijg vaak het verwijt dat ik te negatief ben over Ajax, aangezien ik de beroerdste niet ben, luister ik naar dat verwijt en daarom heb ik besloten om een rijtje te maken van alle positieve punten van dit Ajax.

Het is heel fijn dat Jol zo origineel is om een rechtsbenige middenvelder (Anita) op linksback te zetten in plaats van een linksbenige verdediger (Blind).
Het is goed dat wij Ooijer zijn pensioendagen laten vervullen op onze centrale verdedigerspositie, zie het als maatschappelijk werk.
Alderweireld zou die fouten tegen Auxerre, Excelsior, Heerenveen en ADO vast ook hebben gemaakt en die rode kaart tegen AZ ook gekregen. Dus het is goed dat ervaren kracht Ooijer speelt. Hij heeft immers veel meer potentie.
Het is werkelijk top dat we Mino Raiola weer binnenlaten, hij haalt toppers als Kerlon en Atouba naar Ajax, verder is al die onzin van breuken forceren natuurlijk lariekoek!
Jol maakt spelers beter, ik bedoel, zie Suarez, hij maakt veel meer leuke handgebaren dan voorheen.
Ajax kiest eindelijk eens regelmatig voor zekerheid met Lindgren de geweldenaar en Enoh de koning van de goede pass.
Jol heeft gelijk, hij kan er niks aan doen, hij mist gewoon buitenspelers. Jozefzoon is er nog lang niet klaar voor en Sulejmani speelt nooit goed.
Ik vind het mooi dat Siem de Jong niet gewisseld wordt terwijl hij geen pepernoot meer raakt. Kom op, de andere spelers kunnen toch niet tippen aan zo’n geweldenaar.
Bouy is veel te jong, ik kan geen enkele speler opnoemen die zo jong z’n debuut kreeg en het gered heeft bij Ajax. Wat zeg je? Cruijff? Wie is dat? Wesley Sneijder? Nooit van gehoord! Rafael van der Vaart? He?
We staan in de top 3!
We hebben ADO Den Haag toch mooi op één doelpunt weten te houden. Komt natuurlijk doordat Jol zo slim was om Oleguer erin te zetten en niet te gaan aanvallen, dat was een ramp geweest.
Tja, dat kunstgras bij Excelsior was ook wel erg vervelend.
Dat rapport van Uri is toch helemaal nageleefd, ik bedoel, Jol heeft helemaal nooit zijn eigen assistenten mogen halen, Cock is aangesteld door Rik van den Boog.
Daley Blind was misschien de beste bij Groningen, maar niet beter dan Anita op linksback.
Het is heel goed dat we El Hamdaoui gehaald hebben en Pantelic hebben laten gaan, het team presteert misschien wat minder, maar hij scoort wel!
Jol heeft gelijk, met wat meer geld, speelt Ajax de sterren van de hemel, kijk maar naar wat een aankopen hij heeft gedaan! Verhoeven, De Zeeuw en Atouba spelen wekelijks de sterren van de hemel en op het middenveld hadden we ook echt iemand nodig.
Breedte-aankoop, is dat een grap over het gewicht van Mido? Wat kinderachtig!
Tja, tegen AZ kun je gewoon verliezen, is gewoon een goede ploeg.
Het is ook heel goed dat Ajax met twee aanvallende middenvelders speelde, maar eentje (Eriksen) verdedigend neerzette.
Het is ook moeilijk om een keer in te kunnen lopen op Twente.
Ajax speelt niet structureel slecht. Excelsior, Auxerre, Ado en AZ waren allemaal incidenten!

Ik vraag jullie, hoe kan ik positief zijn over dit Ajax, terwijl het totaal tegen de Ajax-leer ingaat? Hoe kan ik positief zijn over dit Ajax, terwijl de hoofdtrainer zegt dat het rapport van Coronel van voor zijn tijd is? Hoe kan ik positief zijn over dit Ajax, als ik ook zie hoe er niks overblijft van ONS Ajax? Hoe kan ik positief zijn over Ajax, als het enige positieve aan dit Ajax is dat we boven Feyenoord staan?

Ik ben niet positief over dit Ajax nee, hoe kan dat ook? In 1995 zag ik als klein jochie hoe Ajax Real Madrid van de mat speelde, dan kan ik toch onmogelijk positief zijn over een Ajax dat met 2-0 verliest van AZ. Dit Ajax is Ajax niet. Het echte Ajax kan pas terugkomen als het bestuur hun eigen ego’s opzij zet en Cruijff binnenhaalt. Ik wacht op de Rood-witte Olifant.

Bobby Mostertman

Jol Corleone

vrijdag, november 5th, 2010

Afb. Jol Corleone

Soms zegt een foto meer dan duizend woorden, zo ook deze. Ajax is in de ban van een maffiabaas, Jol Corleone. Gelukkig heeft hij tegenwoordig een pak aan, dus is het duidelijker met wie we te maken hebben. Het is duidelijk wie momenteel de touwtjes in handen heeft bij Ajax. Hoe kan het anders dat er totaal geen druk lijkt te staan op de trainerspositie bij Ajax?

Terwijl wekelijks blijkt bij Ajax en Twente dat je verder komt met goede spelers en een goede tactiek dan met alleen goede spelers. Bij Twente zit er een duidelijke lijn in het spel, terwijl ze niet de beste spelers hebben in de Eredivisie. Er zit een idee achter alles wat ze doen, in tegenstelling tot bij Ajax.

Ik vraag me werkelijk af wat er op een tactische bespreking van Ajax gebeurt. Ik denk dat Martin Jol gaat zitten met Danny Blind links van hem, Cock Jol rechts, uiteraard staan ze. Daarna zegt hij de volgende woorden: Alle ballen op Suarez en El Hamdaoui. Als jullie ook maar één bal op die rolmops op links spelen, dan is het over. Gesnopen?

Dat moet gebeurd zijn met Toby Alderweireld. Hij gaf niet één, maar twee ballen achter elkaar op Sulejmani, en dat kan natuurlijk niet. Een andere reden waarom hij niet speelt, kan ik niet bedenken. Toby is 21, André Ooijer is 36. Ja, Toby maakt verdedigende fouten, maar Ooijer ook. Tegen Auxerre die rode kaart, tegen Excelsior de 1-0 van Daan Bovenberg, de 1-1 tegen Heerenveen. Daar ging de zogenaamde ervaren kracht niet vrijuit. Dus waarom speelt de talentvolle jonge speler niet in plaats van de ervaren rot die dezelfde fouten maakt?

Eenzelfde vraag kan ook gesteld worden over de linksback-positie, ik denk dat daar duidelijk wordt dat Danny Blind totaal geen inspraak heeft. Zijn zoon is een linkspoot die vorig jaar bij Groningen de sterren van de hemel speelde op onder andere de backpositie. Hij heeft daar potentie, terwijl de eerste linksback, Anita, nooit uit zal groeien tot een topper op die positie, alleen al omdat hij rechtsbenig is.

In de anderhalf jaar dat Jol inmiddels de baas is bij Ajax is er totaal geen vooruitgang geboekt, de tactiek is totaal weg en er zit totaal geen idee meer achter. We staan derde in de competitie, derde in de Champions League poule. Toch is er totaal geen druk bij Martin Jol.

Waarom niet? Omdat hij het perfect gespeeld heeft. Hij kwam binnen toen angst hoogtij vierde, omdat Marco van Basten gefaald had. Wij dachten dat Ajax er nooit bovenop zou komen. We hebben namelijk al zoveel coaches weggestuurd en dat heeft ons niet geholpen. Toen is hij ingesprongen, heeft hij zijn mannetjes geplaatst, waarmee hij totaal het wetboek van Coronel negeerde. Spelers voor de Breedte werden gehaald, mannetjes werden op de posities gezet en uitgekozen door Jol zelf.

De enige scout die nog actief was het laatste anderhalve jaar, heette Mino Raiola. De zaakwaarnemer heeft onder andere Zé Eduardo, Kerlon, Pantelic, Atouba en Mido naar Ajax gebracht. Een saillant detail is dat de Haarlemmer eerder persona non grata was bij Ajax, omdat hij aangestuurd had tot een breuk met Ibrahimovic, Maxwell, Grygera en diezelfde Mido. Het is dan ook onbegrijpelijk dat hij weer binnen wordt gelaten. Begin dit jaar speelde hij het bekende spelletje weer toen Jol naar Fulham zou gaan als hij niet mocht investeren.

Daarnaast dekt Martin Jol zich op elke hoek in, voor elke wedstrijd zegt hij dat zijn ploeg zo jong is en dat de tegenstander toch best wel een goede ploeg is. Ook is dat kunstgras zo vervelend en staan alle ogen altijd op Ajax. Hij kan er eigenlijk niks aan doen, hij doet alles goed. Hij haalt de geweldige El Hamdaoui bijvoorbeeld, dat Suarez niet meer presteert is vervelend, maar niet zijn schuld. Oh, en dat rapportje van Coronel, dat was van voor zijn tijd.

Alles in de club draait nog maar om één ding. Martin Jol en zijn ego. Alle beslissingen worden genomen door Jol, maar de steden waar de maffia heerst zijn zelden gezond. Zo ook met clubs en Jol. Het lijkt mij tijd dat Rik van den Boog de macht terug pakt, ballen toont, tegenover Jol gaat zitten en zegt: Ik wil resultaat zien Martin, anders ben je weg, capiche?

Bobby Mostertman

Terug op onze vaste stek

zondag, oktober 3rd, 2010

Je zou denken dat het moet wennen, die tweede plaats, maar voor elke Ajacied is het nog steeds een steek, een mes in het hart. Het enige aan de stand wat nog soelaas biedt, is dat het met degradatie-kandidaat Feyenoord altijd nog slechter gaat. Voor de rest zijn het barre tijden voor de Ajacied.

Vroeger gebeurde het ook wel eens dat we niet eerste stonden hoor, daar niet van, maar de wedstrijden waren toen nog leuk om naar te kijken. Tegenwoordig is het 90 minuten billenknijpen en stilletjes huilen. Ook Martin Jol weet dat niet te voorkomen, ook tegen FC Utrecht was het spel weer stroperig. Zelfs in de ArenA was Ajax niet de baas.

Normaal is het motto, alle ballen op Luis, wel succesvol, maar vandaag faalde de Uruguayaanse aanvoerder opzichtig. In de 6de minuut veroorzaakte Suarez met een domme, onnodige handsbal een penalty, waaruit Ricky van Wolfswinkel de 0-1 kon scoren. Dat was echter niet het enige, doordat hij maar geen positie koos, bracht hij de andere aanvallers in problemen en hij liet elke bal van zijn voet lopen.

Het enige wat hij wel goed deed, was appelleren. Elke keer dat de bal van zijn voet sprong, gingen die armen omhoog. Waarschijnlijk probeerde hij in de 6de minuut ook te appelleren. Op een gegeven moment begon het bijna grappig te worden, hij leek net een parodie op zichzelf. Altijd maar die handjes omhoog.

Die handen omhoog doen denken aan een andere speler, dan heb ik het natuurlijk over het duimpje van Pantelic, de sobere spits die geen verbeterd contract aangeboden kreeg, omdat dat teveel zou kosten. Voor vier miljoen werd hij vervangen door El Hamdaoui. Waarschijnlijk krijgt de Marokkaan ook een redelijk salaris binnen, wat de vraag oproept, waarom is Pantelic weg? De spits paste perfect in dit Ajax en mij kun je niet wijs maken dat hij in twee jaar 6 miljoen op wilde strijken.

Zijn vervanger El Hamdaoui past minder goed, Siem De Jong weet niet met hem samen te spelen en speelt veel minder dan achter Pantelic. Verder heeft Mounir zes goals gemaakt, maar als hij geleerd had de bal met de binnenkant te nemen, dan hadden dat er twaalf kunnen zijn. De voormalig AZ-speler probeert elke bal geforceerd mooi te nemen. Alsof het een persiflage op Bergkamp is, wat hij echter vergeet is dat Dennis Bergkamp nooit probeerde mooi te scoren, het was een gevoel. Hij scoorde mooi, omdat hij een fenomeen was, niet omdat hij mooi wilde scoren.

In het eerste kwartier werd het nog 0-2 ook, op de achterstand was niks af te dingen. Pas in de blessuretijd kon Ajax de aansluitingstreffer maken, het spel was de hele wedstrijd slecht, passes over twee meter kwamen regelmatig niet aan en geen enkele speler speelde goed. De aansluitingstreffer was ook niet uitgespeeld, het was een weergaloos afstandsschot van Siem de Jong. Tekenend voor de machteloosheid van Ajax was een schot van Gregory van der Wiel in de 87ste minuut. De rechtsback, die ook niet al te best speelde, schoot van afstand terwijl alle mogelijke paden naar het doel geblokkeerd werden, het schot ging naast.

Martin Jol bewees andermaal dat hij niet weet waar hij met dit Ajax heen wil. Hij posteerde Urby, die zo goed speelde op linksbuiten tegen Milan op linksback, waar is Daley Blind? Waar hij normaal te laat wisselt, greep hij nu wel bij rust in. Hij wisselde Eyong Enoh terecht voor Christian Eriksen, de Afrikaan had immers al geel. Waarom hij echter Rasmus Lindgren erin bracht voor Toby Alderweireld, Joost mag het weten.

In de tweede helft kwam ook Florian Jozefzoon erin voor de wederom matige Demy De Zeeuw. De hoofdcoach zette de talentvolle rechtspoot echter op LINKSbuiten. Een rechtspoot kan van links alleen naar binnen trekken, evenals een linkspoot (Miralem Sulejmani) vanaf rechts. Centraal stonden nog steeds Luis Suarez en Mounir El Hamdaoui. Daarachter stonden Siem de Jong en Christian Eriksen. Dat betekent dus dat er op dat moment ZES spelers stonden, die door het centrum aanvielen.

Zelfs Theo Reitsma kan dan zien, dat je niet gaat winnen. De commentator paste zich moeiteloos aan aan het niveau. Toen de blessuretijd begon zei de Velzenaar: “Vier minuten, dat kun je toch een hand vol noemen. Nee, dat kun je geen hand vol noemen, het is veel, dat wel.” Drie partijen waren dus slecht, wij verliezen thuis met 1-2, ondanks dat Siem een prachtige treffer maakte. Jol reageerde zoals altijd nuchter, ik zou graag eens hebben dat hij gewoon zegt dat het vreselijk slecht is, maar nee, hij praat het weer goed.

Waar sta je dan als Ajacied? Tja, jouw team heeft het doelpunt van de week gescoord, je staat weer tweede, weer met lege handen en Suarez appelleert nog steeds.

Bobby Mostertman

Hetgeen dat Cruijff vergat.

donderdag, september 23rd, 2010

Een tijd lang heb ik niks geschreven, nadat mijn laatste column flink wat stof op deed waaien, had ik er even geen zin in. Nu heeft een andere man, een veel groter man dan ik, een gigantische stofwolk geproduceerd. Ik heb het natuurlijk over Johan Cruijff. Allergieën spelen vrij snel op als columns over de ooit zo heilige Verlosser blijken te gaan tegenwoordig, want die zijn er genoeg.

Sommigen schetsen de voetbalkoning af als een seniele oude gek, want Ajax is Ajax niet meer, omdat voetbal voetbal niet meer is, das toch logisch? Sommigen denken nog steeds terug aan de perfectie (een ander woord is er niet) die de tegeltjeswijsheid-bedenker als voetballer in zijn voeten had. Ik weet eerlijk gezegd nog niet helemaal waar ik sta, een realist of romanticus, één zinnetje van een mede-Ajacied dreinde in mijn hoofd tijdens de wedstrijd tegen MVV.

“Een Ajacied wil niet winnen, een Ajacied wil beter zijn dan de tegenstander.” Heel lang heb ik hier over nagedacht. Hoe was het toen ik nog een jong jochie van 5 was? Werd ik verliefd op Ajax omdat het won, of werd ik Ajacied door de pure klasse die jonge jongens als Patrick Kluivert en de broertjes de Boer uitstraalden? Werd ik verliefd op Ajax omdat het in ’95 het kampioenenbal won, of omdat ze in de campagne van ’95-’96 Real Madrid totaal overklasten?

Feit blijft dat ze in de afgelopen drie Nederlandse wedstrijden door twee strafschoppen van Willem II wonnen, met 1-2 bij een wel heel erg matig Feyenoord drie punten weghaalden en met 5-0 MVV versloegen. Niet slecht qua cijfers, we staan eerste en zijn door in de beker, waar komt die nare nasmaak dan vandaan? Ondertussen werd het Champions League-duel tegen Real Madrid overigens wel verloren, maar ja, dat was maar een toetje, zo wordt dat tegenwoordig bekeken. Ajax speelt in Europa omdat het leuk is, niet omdat ze gaan winnen.

Het treffen tegen Real Madrid was pijnlijk, maar niet onverwacht. Alleen de vergelijking met ’95 is wel erg zuur. Het was alsof ik naar de zelfde wedstrijd keek, maar dan in spiegelbeeld. De Madrilenen speelden Ajax van de mat, waar het in ’95 makkelijk 0-4 had kunnen worden in Bernabéu, mochten de Ajacieden een andere JC op hun blote knieën danken dat het bij “maar” 2-0 bleef. Verliezen dat kan, maar zo vernederd worden en dan nog zegt de hoofdcoach “dit kan gebeuren”.

Wat? Dit kan helemaal niet gebeuren! Ajax hoeft niet te winnen, maar zo weggespeeld, zo gedeclasseerd worden. Bobby Haarms had alle spelers drie rondjes om het veld laten lopen. Ajax hoeft niet te winnen, maar we willen wel beter zijn! En daar ligt de kern van de zaak, wat heb je aan punten? Daar gaat het toch niet om, je wilt toch gewoon beter zijn? Het gaat om eer, om passie! Wij zijn Ajax verdomme, alom gevreesd in heel den landen en er is geen club die ons kan evenaren, ook niet dat nietige Madrid. Dat is de kern van de Ajax-leer.

Dat is het Ajax waar ik en zoveel Ajacieden verliefd op werden. Ik snap de pijn van de nog altijd heilige Johan heel goed, het doet pijn om Ajax te zien verliezen, maar het doet ook pijn om te zien dat we ploegjes als MVV en Willem II niet meer overklassen, maar wat is dan de oplossing? Een column is geen column zonder een oplossing, en dat doet Cruijff fout.

De oplossing is namelijk vrij simpel. Cruijff wordt co-trainer bij Ajax, hij begrijpt dat Emanuelson gewoon op linksback moet. Natuurlijk, hij kan niet verdedigen, maar sinds wanneer is het nodig om te verdedigen als je de bal hebt? En als je de bal niet hebt, kun je toch ook niet scoren? Hij snapt dat je met halve buitenspelers nergens komt, Jozefzoon gewoon in de basis.

De Jong, Enoh en De Zeeuw zijn natuurlijk heel erg leuke sobere spelers voor FC Twente, PSV en AZ, maar nee, bij ons moet je meer kunnen dan scoren of een bal afpakken. Geef mij maar Bouy, Eriksen en Anita, die laatste speelde toch wel erg goed op het middenveld tegen Jong Spanje. Oh, en El Hamdaoui blijft wel lekker in de spits, ik heb nog nooit een spits zo mooi naast zien schieten.

Martin Jol mag nog wel aanblijven, alleen al omdat hij zo heerlijk nonchalant zit bij de pers, dat is bravoure! Dat mag ik wel, alleen één ding, Martin. 2-0 verliezen van Real Madrid mag, maar dan wel omdat wij minstens 3 keer de lat hebben geraakt, 4 keer de paal haast omgeschoten hebben en omdat de scheids ons 2 overduidelijke pingels onthield. Anders vind ik trappen lopen op de tribune een goede oplossing!

Bobby Mostertman

De stijgende lijn

zondag, februari 7th, 2010

Eindelijk kan ik hier een heerlijk opportunistisch positief stuk schrijven, twee thuiswedstrijden in één week, één tegen Roda JC, één belangrijke tegen FC Twente, een doelsaldo van zeven voor, nul tegen, zes punten in de zak hebben en twee keer bij vlagen warempel goed spelen. Dat zijn de cijfers die Ajax na afgelopen week kan overleggen.

Waar de Amsterdammers afgelopen woensdag nog geholpen werden door de dienstdoende arbiter (Bas Nijhuis gaf twee discutabele pingels), kwam de hulp dit maal van Twentenaar Kenneth Perez, de oud-Ajacied miste in de eerste 20 minuten twee honderd procent kansen. Alleen voor de keeper kapte hij eerst een keer te veel naar buiten. Even later was het een kopbal alleen voor goal die moeilijker te missen dan te raken was, Kenneth miste wel en het bleef 0-0. In deze openingsfase werd vooral linksback Anita keer op keer uitgespeeld.

Na de van de Tukkers goede openingsfase, scoorde Ajacied Demy De Zeeuw in de 22ste minuut door middel van een schuiver van afstand, het ingrijpen van de Twentse verdediging laakte, waardoor Sander Boschker kansloos bleef, 1-0. Ajax bleef gaan, en gaan, en gaan. Felheid werd door de jongelingen tentoongesteld als nooit te voren, waar vroeger doorjagen een utopie leek, zaten Demy de Zeeuw en de zijne er dit maal elke seconde kort op. Zelfs de door menig Ajacied gehate linksback bloeide geweldig op, Vurnon Anita verdiende een pluim, want hij speelde in de overige zeventig minuten foutloos.

Iets te kort zelfs, want Jan Vertonghen blesseerde in het doelgebied Sander Boschker, waar een leek zelfs kon zien dat hij meteen gewisseld had moeten worden, liet McLaren de voormalige Ajaxdoelman gewoon staan. De coach zal zich die beslissing nog berouwen, want in de 44ste minuut profiteerde de thuisclub van de niet scherpe sluitpost. Eerst schoot aanvoerder Luis Suarez op de paal, de rebound van de bij vlagen ongrijpbare Gregory van der Wiel werd nog gekeerd, maar Pantelic kon de bal nog inglijden, een criticus als ik kan zich alleen maar afvragen of een fitte keeper de inbreng van de Serviër niet had gekeerd, desalniettemin, 2-0.

In de tweede helft kwam dan toch de wisselkeeper Cees Paauwe erin, hij kon niet voorkomen dat Ajax kans op kans creëerde, Luis Suarez wervelde, Gabri viel gretig in voor de geblesseerde Demy De Zeeuw, Pantelic bleek een goed aanspeelpunt en Dennis Rommedahl liet zijn hielen vaak zien als invaller voor de eveneens geblesseerde Urby Emanuelson. De Deen was de enige Ajacied die nog scoorde, uit een goede combinatie kon hij de ingevallen doelman kloppen, 3-0, saillant detail is dat de aan het begin van het seizoen afgeschreven Rasmus Lindgren een belangrijke rol speelde in deze aanval.

Ajax jaagde collectief Twente angst aan en had geen tegenstand te duchten, als je naar de ranglijst kijkt, mag het wonderlijk genoemd worden dat de Tukkers tweede staan en de Godenzonen derde. Op wilskracht, durf en kwaliteit werden de bezoekers van het kastje naar de muur gezonden. De Amsterdammers jaagden stuk voor stuk door op elke bal, Ajax was zo oppermachtig dat Martin Jol nieuwe aankop Nicolas Lodeiro met een gerust hart in kon brengen voor Pantelic. Het bleek geen verbetering, niet omdat de Uruguayaan slecht speelde, maar omdat een centraal aanspeelpunt gemist werd.

Toch kwam Ajax niet meer in de problemen, waarmee de afstand op FC Twente  tot zes punten verkleind wordt, mocht de club uit Enschede zo blijven spelen dan is het gat te dichten, ook PSV komt nog op bezoek in de ArenA, de Eindhovenaren hebben een voorsprong van negen punten op de club uit Amsterdam, maar na deze indrukwekkende vertoning, kan Ajax weer naar boven kijken. De koppositie lijkt niet meer haalbaar, maar de hoop is er toch weer, of dat ijdele hoop is, zal in de komende weken blijken.

Bobby Mostertman